Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/13986 K.2024/870

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile feri müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkette 09.09.2016-11.09.2017 arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 09.09.2016 tarihi olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının davalıya ait işyerinde iddia ettiği dönemlerde çalışmadığını bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesi ile Kurum kayıtlarında dava konusu ... Spor Gıda Nak. İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. ünvanlı işyerinde davacının oğlu ...'in 24.04.2017-16.10.2017 tarihleri arasında çalışmasının mevcut olduğu, ancak 09.09.2016-24.04.2017 tarihleri arasında çalışmasının bulunmadığı anlaşılmış olup bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebine konu dönemde öğrenci olduğu, öğrenci olduğu dönemde çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, bordro tanığı ...'nin beyanından da çalışma olgusunun bulunmadığının anlaşıldığı, yine ...'den sonra çalıştığı anlaşılan tanık ...'ün beyanından davacının okul açılınca ayrıldığını beyan ettiği, talebe konu diğer dönemler yönünden ise çalışma olgusunun ispatlanamadığı değerlendirilerek; davanın kısmen kabulüne, davacının 01.07.2017-11.09.2017 tarihleri arasında davalı şirkete ait ... isimli işyerinde çalıştığının ve bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle. Konya 4. İş Mahkemesi 2018/351 E., 2019/217 K. sayılı dosyası kapsamında dinlenen tanıklar, davacının 09.09.2016 - 11.09.2017 tarihleri arasında çalıştığını doğruladıklarını, müteveffa ağabeyi ... ile aynı işletmede çalıştığını, tüm deliller toplandıktan sonra Yerel Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; ancak istinaf incelemesi sonucu, Konya BAM 8.HD.

2019/2501 E. 2020/449 K. sayılı kararıyla dosyanın tefrik edilip yeniden görülmesine karar verildiği, 01.09.2020 tarihli duruşmada kolluk vasıtasıyla yerleri tespit edilip, gerek Mahkeme nezdinde dinlenen komşu iş yeri tanık beyanları, gerek Konya 1. İş Mahkemesi 2018/351 E. 2019/217 K. sayılı dosyadaki tanık ifadeleri ve diğer deliller dikkate alındığında, Mahkeme nezdinde kolluk tarafından araştırma sonucu getirilen komşu işyeri tanıkları ifadeleri ile örtüştüğünün görüleceği, dosya kapsamındaki tüm deliller dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında davacının davalı yanında çalıştığına dair bilgi ve belge bulunmadığını, bu nedenle resmi belge niteliğinde olan Kurum kayıtlarına karşı Mahkemece tanık anlatımlarına itibar edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı taraf davasında haksız olduğundan Konya 4. İş Mahkemesinin 2020/155 Esas, 2020/189 Karar numaralı kararının Kurum aleyhine olan kısmının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamından davalı işyerinin dava edilen dönemde kanun kapsamında olduğu, Mahkemece çalışıldığı iddia edilen sürelere ilişkin olarak bordro tanıkları ve komşu iş yeri tanıklarının dinlendiği, ilgili kurumlardan belgelerin celp edildiği, ancak davacının belirtilen dönemde davalı şirket bünyesinde çalıştığı hususunun davacının talebine konu dönemde öğrenci olduğu, öğrenci olduğu dönemde çalışmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, bordro tanığı ...'nin beyanından da çalışma olgusunun bulunmadığının anlaşıldığı,

yine ...'den sonra çalıştığı anlaşılan tanık ...'ün beyanından davacının okul açılınca ayrıldığını beyan ettiği, talebe konu diğer dönemler yönünden ise çalışma olgusunun ispatlanamadığı, dolayısıyla davacının 01.07.2017-11.09.2017 tarihleri arasında davalı şirkete ait ... isimli işyerinde çalıştığının ve bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine yönelik verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla;

hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan feri müdahil Kurum ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı şirkette 09.09.2016-11.09.2017 arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 09.09.2016 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,