Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/14031 K.2024/1375

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete karşı 31.07.2017 tarihli iş kazası sebebiyle davalı ... tarafından Konya 2. İş Mahkemesi 2017/1022 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından düzenlenen rapora göre davalının meslekte kazanma gücü kaybının yüksek belirlendiğini, Mahkemece davalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti noktasında süre verildiğini, dosya kapsamı ve re'sen dikkate alınacak hususlar doğrultusunda, SGK tarafından hatalı tespit edilmiş olan meslekte kazanma gücü kayıp oranına ilişkin işlemin iptali ile davalı ...'ın mevzuata uygun şekilde meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti ile meslekte kazanma gücü kayıp oranı olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum bünyesinde yer alan Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 26.06.2018 tarihli Sağlık Kurulu kararının içeriğine bakıldığında davalı sigortalının tüm tedavi evraklarının değerlendirmeye alındığını, kurul tarafından gerekli incelemenin ardından %15.2 oranında maluliyet tespit edildiğini, Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı işverenin amacının tazminat davasındaki süreci uzatmak olduğunu, müvekkilinin sürekli iş göremezlik oranına itiraz etmekle birlikte haklı ve hukuki bir gerekçenin ileri sürülmediğini, sol elinde üç parmağının kopması sebebiyle tespit edilen oranın düşük bile olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile ATK Üçüncü İhtisas Kurulu raporları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi noktasında alınan ATK İkinci Üst Kurulunun 02.09.2021 tarih ve 1491 sayılı raporunda; E cetveline (yaşına) göre %23(yüzdeyirmiüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, aynı yönetmelik çerçevesinde başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı oy birliği ile mütalaa olunduğu, buna göre ATK Üçüncü İhtisas Kurulu raporu ile örtüştüğü gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu ve Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından tespit edilen meslekte kazanma gücü kayıp oranının yüksek olduğunu, hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 19.02.2020 tarihli raporunda meslekte kazanma gücü kaybının %15,2 oranında, ATK Üçüncü İhtisas Kurulunun 02.11.2020 tarihli raporunda meslekte kazanma gücü kaybı oranının %23 olarak tespit edildiği, ATK İkinci Üst Kurulunun ise 02.09.2021 tarihli raporunda ise Mahkemenin önceki raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi hususundaki kararını yerine getirmeyerek eksik bir şekilde rapor tanzim ettiğini, dolayısıyla çelişki giderilmeden alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı ve davalı Kurum vekillerin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının hukuka aykırı olarak gerekçelendirilmediklerini beyanla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'ın iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile sürekli iş göremezlik durumunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,