Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/14257 K.2024/1813

Taraflar arasındaki teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim tevkifatına istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1996 yılından itibaren kesintisiz olarak tütün ve diğer tarım ürünleri ekerek tarımsal faaliyette bulunduğunu, teslim ettiği ürün bedellerinden prim tevkifatı yapıldığını, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tescili için Kuruma yaptığı başvuruda 1997 yılına ait prim tevkifatına ulaşılamadığı gerekçesiyle talebinin 01.06.1997- 31.12.1997 tarihleri ile,

01.08.1999- 31.12.2001 tarihleri arasında kabul edilirken 01.01.1998- 01.08.1999 tarihleri arası için reddedildiğini, Yargıtayın yerleşmiş kararlarında bir iki yıl dışında süreklilik arzeden tarımsal faaliyetin sürekliliğinin kabul edildiğini, bir yıllık kesinti olmadığı gerekçesi ile davacının 01.01.1998 tarihi ile 01.08.1999 tarihleri arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının kabul edilmemesinin bugüne kadar yapılan uygulamaya ve Yargıtay içtihatlarına açıkça aykırı olduğunu beyanla davacının 01.01.1998 tarihi ile 01.08.1999 tarihleri arasında da Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında Kurum kayıtlarında yapılan incelemede davacının 22.12.2020 tarihli dilekçesi ile ve bu dilekçe ekinde ibraz edilen 1997, 1999, 2000 ve 2001 yıllarındaki prim tevkifatlarına istinaden tescil kaydının 01.06.1997 olarak düzenlendiğini, davacının ziraat odası üyeliğinin ve Tarım Kredi Kooperatifi ortaklığının bulunmadığını, tarımsal faaliyetin yapıldığı alana ilişkin taşınmaz kaydının veya zilyetliğinin bulunmadığının tespit edildiğini, sadece ilgili yıllara ait işlem yapıldığını, davacının talep ettiği yıllara ilişkin bilgi ve belgelerin talep dilekçesine eklenmediğinden red edildiğini, davanın zamanaşımı nedeni ile usulden ve esastan reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davaya konu dönem açısından prim ödemesi veya tevkifat (kesinti) belgesinin olmadığı, davacının bu dönemde tütün üretimine yönelik tarımsal faaliyetinin devam ettiğine dair tanık beyanları olsa da davacının sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunmadığı, davacının dava konusu döneme ilişkin olarak kendi adına bağımsız tarımsal faaliyette bulunduğunu somut delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 22/12/2020 tarihli giriş bildirgesine ve prim kesintisine istinaden 01.06.1997-31.12.1997 ve 01.08.1999- 31.12.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği; teslim ettiği tarımsal ürün bedellerinden ötürü davacıdan 1997 yılı 5 inci ayında ilk prim kesintisinin yapıldığı, 1999, 2000 ve 2001 yıllarında da prim kesintileri bulunduğu, teslim ettiği ürün bedellerinden ötürü davacıdan 1997 yılı 5 inci ayında ve ardından 1999 yılında prim kesintisi yapılması,

1998 yılında prim kesintisi veya ürün teslimi olmasa dahi gerek daha önce 1997 yılında gerekse daha sonra 1999, 2000 ve 2001 yıllarında prim kesintilerinin yapılmış bulunması nedeniyle anılan yılda kesinti ve ürün teslimi bulunmamasının makul sayılarak davacının 01.01.1998-31.07.1999 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken Mahkemece davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulü ile davacının 01.01.1998-31.07.1999 tarihleri arasında da 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar hakkında temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacının devam eden tarımsal faaliyet ile teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 nci maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,