Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/3298 K.2023/5172

Taraflar arasındaki borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, kurum tarafından müvekkiline Melikşah Üniversitesinin 2016 Temmuz ayı prim ve gecikme zammı nedeni ile 2017/015935 sayılı dosyadan ödeme emri gönderildiğini, dava konusu ödeme emrine karşı ödeme emrinin müvekkili adına düzenlenmediği, usulsüz tebligat olduğu,

Melikşah Üniversitesine Haziran 2016 da kayyum atandığı ayrıca borcun doğduğu 2016/07 döneminde müvekkilinin Melikşah üniversitesine atanan kayyumlar tarafından işten çıkartılığı gerekçesi ile ödeme emrine itiraz ettiklerini, işten çıkartılma ve kayyum atanma tarihlerindeki sehven yapılmış hata 2016 yerine 2017 yazılmasından kaynaklandığından usulden reddedildiği için tarihler düzeltilerek tekrar kuruma itiraz ettiklerini,

kurumca itiraza 60 gün içinde cevap verilmediğinden itirazın reddedildiği değerlendirilerek iş bu davayı açma zaruriyetinin doğduğunu belirterek Melikşah Üniversitesi adına düzenlenen 2017/15935 sayılı dosyadan gönderilen 2016/07 dönemine ait işsizlik sigorta primi borcu aslı 439.051.07 TL ve 84.456,74 TL gecikme zammının usulsüz olarak müvekkiline tebliğinin ve müvekkilinin borçlu tutulamayacağının tespitine, dava konusu ödeme emrinin müvekkili açısından iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum tarafından dava konusu ödeme emrinin davacıya 01.12.2017 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen davanın 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 13.04.2018 tarihinde açıldığını, hak düşürücü süre yönünden davanın reddini talep ettiklerini, 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 5 inci fırkasında ödeme emrine karşı dava açan borçlunun tamamen veya kısmen haksız çıkması halinde %10 haksız çıkma tazminatı alınacağının açıkça belirtildiğini, ödeme emrine mesnetsiz dava açılarak kamu alacağının tahsilinin geciktirilmesini önlemeye yönelik olduğundan ödeme emrine karşı açılan iş bu davanın usul ve esas açısından reddi ile redde konu tutar yönünden davalı kurum lehine %10 haksız çıkma tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının dava konusu 2017/15935 sayılı ödeme emrine konu olan borçtan dolayı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, ödeme emrine konu dönemde davacının 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi uyarınca sorumlu olduğunu, ayrıca 7 günlük hak düşürücü süre içinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda,Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının cevabi yazısından davacının prim borçlusu üniversitenin 2016 yılı 7. ayında mütevelli heyeti başkan ve üyesi olmadığı ve dolayısıyla borçların ödenmesinde müteselsilen sorumlu üst yönetici ve yetkilisi olmadığı anlaşılmakla davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, borçlu olmadığının tespiti ve ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 88 inci maddesi, 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü Hakkında Kanunu'nun 35 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,