Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4312 K.2024/4740

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak tefrik işleminden sonra yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 373/4'üncü maddesi; ''Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, Geçici 3/2 inci maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi ile Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin 10.07.2009 tarihinde asıl dava dosyasını, 09.08.2010 tarihinde birinci birleşen dava dosyasını açarak davalı işyerinde çalışmakta iken 08.10.2001 tarihinde iş kazası geçirdiğini iddia ederek 100,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, yine 18.07.2011 tarihinde ikinci birleşen davayı açarak 13.04.2005 tarihinde başka bir iş kazası geçirdiğini ileri sürerek 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu,

22.07.2011 tarihinde üçüncü birleşen davayı açarak 29.12.2003 tarihinde başka bir iş kazası geçirdiğini ileri sürerek 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, yine 22.07.2011 tarihinde dördüncü birleşen davayı açarak 26.07.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini ileri sürerek 100,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemenin ilk kararında, davacı, asıl dava ve birleşen davalarda muhtelif tarihlerde iş kazası geçirdiğini, maddi kayba uğradığını, belirtmiş ise de;

davacının geçirdiği kazalar nedeni ile bedensel bütünlüğünün bozulduğuna ilişkin ya da iş gücüne engel olduğuna dair herhangi bir rapor düzenlenmediği, davacının maddi ya da manevi zararını gerektirir bir kazaya maruz kalmadığının anlaşıldığından bahisle tüm davalar açısından davanın reddine karar verildiği, mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nce asıl ve birinci birleşen dava dosyasına temyiz incelemesine konu bu dosya üzerinden birlikte devam edilip;

ikinci, üçüncü ve dördüncü birleşen dava dosyalarınının her birini ayrı ayrı bu dosyadan tefrik ettikten sonra elde kalan asıl ve birinci birleşen dava dosyası açısından davaya konu 08.10.2001 tarihli kazanın iş kazası olduğunu,

Kurum tarafından bu kazaya ilişkin olarak davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak tespit edildiğini göz önüne alıp İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliği hükümleri gereğince üç iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden bu 08.10.2001 tarihli olayla ilgili bilirkişi kusur raporu alarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak dosyaların tefrik edildiği, şu an incelemesi yapılan dosyanın 26.07.2008 tarihli kaza olayına ilişkin eski dördüncü birleşen dava dosyası olduğu,

mahkemece maddi tazminat isteminin reddine, davacı lehine 5.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, mahkemece isabetli bir şekilde kanun yolunun istinaf olarak belirlendiği, taraflarca kararın istinaf edildiği bölge adliye mahkemesince kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosyanın iade edilip akabinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan bozma ilamında Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin esas yönünden incelemesi sadece asıl ve birinci birleşen dava dosyasına ilişkin olup, eldeki 26.07.2008 tarihli kaza olayına ilişkin dava dosyası ile ilgili olarak Yargıtay'ın esas yönüyle herhangi bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 18.10.2022 tarihinde verilen ve daha önce esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.