Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/4577 K.2023/4716

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kuruma ilk başvuru tarihi olan 23.08.2017 tarihinden itibaren emeklilik hakkı ve emeklilik maaşı almaya hak kazanmış olduğunun tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dışı Şenol Doğan Dış Tic. Ltd. Şti.'de 02.09.1990 tarihinde işe başladığının kuruma bildirildiğini, 1990 yılının 9, 10, 11 ve 12 aylarına ilişkin iş yerinin bir faaliyetinin bulunmadığını, davacının kesintisiz olarak çalıştığına dair hiçbir kayıt bulunmadığını, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davacının sigorta başlangıcının 02.09.1989 olarak tespit edildiği, sigorta başlangıç tarihine göre davacının emeklilik şartının 25 yıl çalışma, 51 yaş ve 5450 prim gününü doldurmak olduğu buna karşılık 02.09.1989-23.08.2017 tarihleri arasındaki çalışma ile davacının prim gününü doldurduğu gözetilse de, davacının doğum tarihinin 19.03.1968 olduğu dikkate alındığında davacının 23.08.2017 tarihi itibariyle yaşının 49 yaş 5 ay 4 gün olduğu, yaş şartının sağlanmamış olması sebebiyle 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinde aranan koşulların sağlanmadığı anlaşılmakla;

Davanın reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri Müvekkilinin emekliliğinin başlangıcının ilk başvuru tarihi olan 23.08.2017 tarihi olması gerekirken karar tarihinin başlangıç alınmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin davalı kuruma ilk başvuru tarihinin baz alınması gerektiğini bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Dosya kapsamı ve kurum cevabi yazısına göre davacının o tarih itibari ile yaşlılık aylığı tahsis talebini içeren bir başvurusu bulunmamaktadır. Kaldı ki olsa bile 506 sayılı Kanun'un geçici 81/b-h bendi gereği yaş koşulunu o tarih itibari ile taşımamaktadır. Bu itibarla ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla;

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davacıya 23.08.2017 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

506 sayılı Kanun'un Geçici 81 B maddesinde yaşlılık sigortasından aylığa hak kazanma koşulları düzenlenmiştir.

Kısmi yaşlılık aylığını düzenleyen 1479 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesinin son fıkrasında; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan, 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren,

a) 2 tam yıldan fazla, 4 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51, erkeklere 56 yaşını,

b) 4 tam yıldan fazla, 6 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,

c) 6 tam yıldan fazla, 8 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53, erkeklere 57 yaşını,

d) 8 tam yıldan fazla, 10 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54, erkeklere 57 yaşını,

e) 10 tam yıldan fazla süre içinde yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını, doldurmaları ve talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.” hükmü yer almaktadır.

3.Değerlendirme 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yapılan açıklamalara ve dosya kapsamına göre; dosya içerisinde yer alan ve tahsis talebi niteliğinde olduğu anlaşılan 21.03.2019 tarihli dilekçe gözetilerek, bu tarih itibariyle tahsis koşullarının varlığı irdelenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,