Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5361 K.2024/368

Taraflar arasındaki iş kazası ve maluliyetinin tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 07.06.2021 tarihli ve 2020/7756 Esas, 2021/7696 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozmaya uyulması üzerine yapılan yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 20.06.2022 tarihli ve 2022/6558 Esas, 2022/9433 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesi Dairesince direnilmesi üzerine karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 20.06.2022 tarihli ve 2022/6558 Esas, 2022/9433 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de 23.02.2018 tarihinde, davacı, davalı şirkete ait şantiyede işçi olarak çalışmakta iken, şantiyede güvenlik şefi olarak çalışan ...’ın şahsi ev eşyalarını şantiye dışında taşıdığı sırada ev eşyasının gözüne çarpması sonucunda meydana geldiği belirtilen kazaya ilişkin davacının aynı gün hastaneye müracaat etmiş ve sağ gözünden operasyon geçirerek 01.03.2018’de taburcu olduğu tedavi evraklarına göre davacının daha önce de sağ gözünden operasyon geçirdiği,

olayın oluşuna ilişkin davacının kolluk (...bazanın köşesinin sağ gözüne çarptığı..) ve dosyadaki (....koltuğun köşesinin sağ gözüne çarptığı...) yönündeki çelişkili beyanları, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı kararı, tanık beyanları gözetildiğinde,

...’ın ev eşyalarının taşınması işi için işverenin yetkilileri tarafından görevlendirildiğine dair delil bulunmadığı gibi görevlendirme yapılmış olsa dahi koltuğun göze çarpması şeklindeki kazanın sübutuna dair bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.