Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5476 K.2024/8314

Taraflar arasındaki sigortalının meslek hastalığından vefatı iddiasıyla hak sahibinin maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının murisi ...'in davalı işyerinde çalışırken tutulduğu meslek hastalığı sonucunda vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davacı ... için 1,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ölüm tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ölümün meslek hastalığı sonucu meydana gelmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 22.01.2020 tarihli kararı ile davacı murisinin ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığının belirlendiği, itiraz üzerine YSK'nın 14.04.2021 tarihli kararı ile davacı murisinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığına karar verildiği , Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 02.08.2022 tarihli raporunda, kişinin ölüm anına ait ölüm sebebi ve mekanizmasını açıklayacak herhangi bir tıbbi belge bulunmaması ve zamanında otopsi yapılarak dokularda makroskopik, histopatolojik ve toksikolojik araştırma yapılmadığı,

mevcut verilerle kişinin ölüm sebebi ve ölüm mekanizması belirlenemeyeceği, mevcut verilere göre kişinin ölüm sebebi ve mekanizması bilinmemekle birlikte dosyada mevcut grafilerin kurumca yapılan incelemelere göre kişide meslek hastalığının bulunduğu, ancak yıllar içerisinde ilerleme göstermediği, kişide tespit edilen meslek hastalığının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadığı cihetle kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığının kabulü gerektiğinin bildirildiği, celbedilen kayıtlar, birbiri ile uyumlu SSGM, YSK ve Adli Tıp İhtisas Dairesi raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

davacı murisinin ölüm sebebinin meslek hastalığına bağlı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; adli tıp raporunun hükme elverişli olmadığını, Adli Tıp İhtisas kurulunda dava konusu olan meslek hastalığı ile ilgili uzman bulunmadığını, raporun sonuç kısmında kişinin evde ölmesi ve otopsi yapılmaması sebebiyle ölüm sebebi ve ölüm mekanizması belirlenemeyeceğinin bildirildiğini, hatalı değerlendirme ile meslek hastalığı ile illiyet kurulamamış olduğunun bildirilmiş olmasının yerinde olmadığını,

dosyada ölüme etki edecek başka bir hastalık hikayesi tespit edilmediğini ve sigortalının tüm tedavilerinin meslek hastalığı ve komplikasyonlarına bağlı olmasına rağmen ölüm sebebinin tespit edilemiyor olduğu yönündeki değerlendirmelerin davacı aleyhine yorumlanmaması ve ölümün mesleki olduğunun kabul edilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunda davacı vekilinin iddiasının aksine göğüs hastalıkları ve tüberküloz uzmanı mevcut olduğu, davacının babasının 13.05.1937 doğumlu olup, ilk meslek hastalığı tespitinin 18.11.1989 tarihli raporda % 23,2 olarak belirlendiği, 15.06.2006 tarihli raporla % 32,2 olarak tespit edildiği, davacının babasının işyerinden 1981 tarihinde emekli olduğu, SGK, YSK ve ATK raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, kişide meslek hastalığının bulunduğu, ancak yıllar içerisinde ilerleme göstermediği,

kişide tespit edilen meslek hastalığının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olmadığı cihetle kişinin ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı yönündeki tespit karşısında İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine yönündeki kararında isabetsizlik görülmediği, davacı vekilinin ATK heyetinde meslek hastalığı konusunda uzman bilirkişinin yer almadığı, tıp fakülteleri anabilim dalından seçilecek bilirkişilerden oluşturulacak heyetten rapor alınarak ölüm sebebinin belirlenmesi gerektiği yönündeki itirazının, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin davaya konu meslek hastalığına ilişkin uyuşmazlıkta yasal bilirkişi olması,

rapor altında imzası olan hekimlerin sayısı, akademik kariyerleri, unvanları, meslekleri ve raporun muhtevası sonuç olarak bilime ve fenne uygun olması, raporun SGK ve YSK tarafından düzenlenen raporlar ile uyumlu olması nazara alınarak yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, hükme esas alınan rapor ile davacı murisinin ölüm sebebinin kesin ve denetime uygun olarak tespit edilmediğini, göğüs hastalıkları uzmanı bir doktor dışında kurulda tüberküloz konusunda uzmanlığı bulunan doktor olmadığını, davacının murisinin ölüme sebebiyet verecek başka bir rahatsızlığı bulunmadığını, kişinin evde ölmesi ve otopsi yapılmaması sebebiyle ölüm sebebi ve ölüm mekanizması belirlenemeyeceği bildirilmiş olmakla beraber meslek hastalığı ile illiyet kurulamamış olduğunun bildirilmiş olmasının yerinde olmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığı bulunan sigortalının vefatının meslek hastalığına bağlı olduğu iddiasıyla sigortalının desteğinden yoksun kalan çocuğunun hak sahibi sıfatıyla maddi tazminata hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 20 nci maddesi ile 95 inci maddeleri ile meslek hastalığının tespit tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alındığında 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesidir. Sürekli iş göremezlik oranının tespiti açısından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararıdır.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,