Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/6986 K.2023/7029

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalılar yanında 12.11.2002 tarihinde ev hizmeti olarak işe başladığını, bu çalışmasının 30.11.2012 tarihine kadar sürdüğünü, bu süreler içinde sigorta primlerinin yatırılmadığını, bu nedenlerle 12.11.2002- 30.11.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, davanın hak düşürücü süre nedeniyle de hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından, reddi gerektiğini, davacının iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacının müvekkili ... yanında 28.11.2011- 30.11.2012 tarihleri arasında haftada 1 gün hizmetli olarak çalıştığını, açılan davada müvekkili ...'in taraf olmadığını, davacının işvereninin ... olduğunu, bu nedenle ... bakımından davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının taleplerinin haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2013/346 E. 2015/83 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.10.2015 tarihli ve 2015/14855 E. 2015/17663 K. sayılı ilamında; Mahkemece, (Mayıs 31 ile Eylül 1) tarihleri arası 3 aylık süreler dışında, davacının davalı işverenler nezdinde; 12.11.2002 - 31.05.2003, 01.09.2003 - 31.05.2004, 01.09.2004 - 31.05.2005, 01.09.2005 - 31.05.2006, 01.09.2006 - 31.05.2007, 01.09.2007 - 31.05.2008, 01.09.2008 - 31.05.2009, 01.09.2009 - 28.04.2010, 01.09.2011 - 28.11.2011 tarihleri arasında sigorta kapsamına girecek şekilde asgari ücretle hizmetlerinin bulunduğunun tespitine yönünde verilen hüküm yerinde ise de bildirim yapılmakla birlikte talebe konu 28.11.2011-30.11.2012 tarihleri arası haftada 1 gün olmak üzere 49 gün olarak bildirilen süreler dışında çalışmanın tespiti yönünde hüküm kurulmamasının hatalı olduğu yönünde karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 21.12.2017 tarihli ve 2016/55 E. 2017/329 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 24.10.2019 tarihli, 2018/4946 E. 2019/7897 K. sayılı ilamında; somut olayda, mirasın reddi hususunun araştırılarak açıklığa kavuşturulmalı, yasal mirasçıların mirası reddettiklerinin tespit edilmesi halinde tereke iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi duruma gelmiş olacağından mahallin Sulh Hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesinin sağlanması,

anılan mahkemece mirası reddedilen yasal mirasçılar için atanacak ve yetkilendirilecek temsilcinin davaya katılımı ile taraf teşkilinin sağlanması ve yargılamaya bu şekilde devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektiği ve talep konusu 12.11.2002 - 28.11.2011 dönemi yönünden hüküm kurulması gerekirken bozma konusu yapılmayan kısmen kabul kararın kesinleştiğinin tespitine şeklinde infazında tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu yönlerinden karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının müteveffa davalılara ait 1192791 sicil numaralı ev işyerinde kuruma bildirilenler dışında kurum taban ücretleri altında kalmaksızın asgari ücretle; 12/11/2002 - 31/05/2003 tarihleri arasında 199 gün, 01/09/2003 - 31/05/2004 tarihleri arasında 270 gün, 01/09/2004 - 31/05/2005 tarihleri arasında 270 gün, 01/09/2005 - 31/05/2006 tarihleri arasında 270 gün,

01/09/2006 - 31/05/2007 tarihleri arasında 270 gün, 01/09/2007 - 31/05/2008 tarihleri arasında 270 gün, 01/09/2008 - 31/05/2009 tarihleri arasında 270 gün, 01/09/2009 - 28/04/2010 tarihleri arasında 238 gün, 01/09/2011 - 31/05/2012 tarihleri arasında 245 gün, 01/09/2012 - 30/11/2012 tarihleri arasında 78 gün olmak üzere toplam 2.380 gün daha çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili yeterli araştırma yapılmadığını belirterek mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 12.11.2002-30.11.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438.nci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,