Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/7251 K.2023/10697

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti ve iş göremezlik geliri bağlanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket ile davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı iş yerinde 8 aydır depo sorumlusu olarak çalıştığını, 18.04.2014 günü saat 14:00 sıralarında işverene ait fabrikada tır üzerinden vinç ile saç plakaların boşaltıldığı sırada vinçte asılı bulunan 700-800 kg ağırlığındaki plakların halatın kopması sonucu ayağına düşmesi ile özürlü kaldığını, SGK tarafından yapılan soruşturma sonucu müvekkilinin %8,1 oranında meslekte kazanma gücü kaybına uğradığının tespit edildiğini, tespite yapılan itiraz sonucu SSYSK'nın tespiti ile %10 meslekte kazanma gücü kaybına uğradığını, ...

4. İş Mahkemesinin 2016/321 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını belirterek müvekkilinin 18.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın tespiti ile tespit sonrasında koşullarının var olduğunun kabul görmesi halinde, müvekkiline kaza tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına, bağlanacak gelir/aylıkların her birinin hak edildikleri tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalı sigorta edenden alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle: müvekkilinin taraf gösterilmesini kabul etmediklerini, davacının talebinin SGK tarafından karşılanacak bir husus olduğunu, davanın müvekkili yönünden öncelikle husumet nedeniyle reddini talep ettiklerini, müvekkilinin gerçekleşen kazada bir kusurunun olmadığını, bu kazanın bir iş kazası olmadığını belirterek davanın öncelikle husumet nedeniyle reddini, aksi halde esastan reddini savunmuştur.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, bu nedenle zamanaşımı nedeniyle reddini talep ettiklerini, davacının müvekkil Kuruma maluliyet yönünden herhangi bir başvurusunun bulunmadığını, davalı Kurum nezdinde davacının davalı iş yerinde geçirmiş olduğu bir iş kazası başvurusu ve buna istinaden Kurumca düzenlenmiş bir denetim olmadığını belirterek davanın usulden reddini, aksi halde esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı şirketin işçisi olarak çalışmakta iken 18.04.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle yaralandığı, bu yaralanma sonucu davacının ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 14.10.2016 tarih ve 1328 sayılı Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (sürekli iş göremezlik derecesi) tespitine ilişkin Sağlık Kurulu kararı ile %8.1 oranında meslekte kazanma gücü kaybı oranı (sürekli iş göremezlik derecesinin) olduğunun tespit edildiği, ...

4. İş Mahkemesinin 2016/321 Esas, 2020/290 Karar sayılı dosyasının yargılaması sırasında Sosyal Sigorta Sağlık Kurulundan aldırılan 13.08.2018 tarih ve 63/13468 sayılı raporda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 10 olduğunun tespit edildiği, yine ...

4. İş Mahkemesinin 2016/321 Esas, 2020/290 Karar sayılı dosyasının yargılaması sırasında aldırılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 04.02.2019 tarih ve 1850 sayılı raporunda davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranın (sürekli iş göremezlik derecesinin) %10 olduğunun tespit edildiği, davacının 10.03.2020 tarih ve 4376227 sayılı dilekçesi ile meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 10 olarak kabul edilmesi için Kuruma müracaat ettiği ancak Kurum tarafından 13.03.2020 tarih ve 2913 sayılı cevabı yazı ile talebin reddedildiği,

Mahkememizce yapılan yargılama sırasında da Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 01.06.2022 tarih ve 2022/11388 sayılı raporda da sigortalının 18.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı olarak Kurulun 13.08.2018 tarih ve 63/13468 sayılı kararının mevcut olup, bu kararda herhangi bir değişikliğe gerek görülmediği bildirilmiş olduğundan toplanan bu deliller ve değerlendirmelere göre Sosyal Sigorta Sağlık Kurulundan aldırılan 13.08.2018 tarih ve 63/13468 sayılı raporu,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 04.022019 tarih ve 1850 sayılı raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 01.06.2022 tarih ve 2022/11388 sayılı raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı iş yerinde 18.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 10 olduğu kanaati ile davanın kabulü ile davacının 18.04.2014 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %10 olduğunun tespitine,

davacıya 18.04.2014 tarihli kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ödeneği verilmişse bu ödeneğin sona erdiği, geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmiş ise Yüksek Sağlık Kurulunun 13.08.2018 tarih ve 63/13468 sayılı rapor tarihini takip eden ay başından itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına, bağlanacak gelirin / aylıkların her birinin hak edildikleri tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerinde olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerinde olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, ... 1. İş Mahkemesi 2021/59 Esas 2022/505 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden kanuna aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı şirketi vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını, reddi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı SGK vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, usul ve kanuna aykırı verilen kararın bozulması gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi ve iş göremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun' un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,