Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8122 K.2023/9562

Taraflar arasındaki alacak davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı şirketin 01.12.2014-01.07.2017 tarihleri arasında ... Ulaşım Sanayi ve Tic.

A.Ş. bünyesinde temizlik hizmeti işini yürüttüğünü, işyerinde çalışan işçilerin ödenen yol yardımlarından haksız olarak prim ve işsizlik sigortası primi kesildiğini, oysa yol yardımı ödemelerinin prime esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile işçi hissesine denk gelen kısımlarına karşılık şimdilik 1000-TL ve işveren payına denk gelen kısım olan 3,000-TL olmak üzere şimdilik 4.000-TL alacağın faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiş.

11.03.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile, 3.000-TL olan işveren kısmına denk gelen sigorta primleri ve işsizlik sigortası primleri alacağını 164.021,12-TL artırarak toplam 167.021,12-TL’ye, 167.021,12 TL alacağından.

2014 yılı için 6.239,57-TL’nin işveren hissesi ödeme tarihi itibariyle kanuni faiz işletilerek, 2015 yılı için 69.789,77-TL işveren hissesi ödeme tarihi itibariyle kanuni faiz işletilerek, 2016 yılı için 62.543,52-TL’nin işveren hissesi ödeme tarihi itibariyle kanuni faiz işletilerek, 2017 yılı için 28.448,26-TL’nin işveren hissesi ödeme tarihi itibariyle kanuni faiz işletilerek davalı Kurumdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "5510 sayılı Kanun'un yukarıda zikredilen 80 inci maddesi uyarınca maddi olarak ödenen yol yardımlarının da prime esas kazançlara dahil edilmesi gerektiğinden, davacı şirketten yersiz olarak prim tahsil edilmediği, dolayısıyla yol yardımları açısından da fazla prim ödemesinin söz konusu olmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, ilk derece yargılamasında alınan 25.02.2019 tarihli bilirkişi raporunda, Yargıtay içtihatlarına dayanılarak davalı kurum tarafından yapılan prim kesintilerinin mahiyetinin haksız olduğuna yer verilerek müvekkili şirket lehine hesaplama yapıldığı, sonradan alınan 31.08.2020 tarihli bilirkişi raporunda ise müvekkili şirket tarafından ödenen yol ücretlerinden prim kesintisi yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığına yer verildiğini,, dosyada mübrez raporların çelişki içermesi durumunda, bu çelişkinin giderilmeksizin hüküm verilemeyeceğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yol yardımlarının prime esas kazanca eklenmesi gerektiğinin tespiti ve bu yardımlar için ödenen primlerin faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR