Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8515 K.2023/9783

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının meslek hastalığından kaynaklanan meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yüksek Sağlık Kurulu’nun 11.07.2012 tarihli kararında; sigortalı hakkında S.B İstabul Meslek Hastalıkları hastanesinin 24.09.2010 gün ve 2812 sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden verilen meslek hastalığı kararının yerinde olduğu, meslekte kazanma gücü kaybı oranının %22 olduğu, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığı, Kurumunca belirtilen tarihte kontrol muayenesi gerektiği, ...

Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 12.10.2012 tarih 1773 sayılı raporuna göre davacının davalı işyerinde 2004-2008 yılları arasında sevkiyat elemanı olarak çalıştığı, bu bölümde yaptığı iş nedeniyle omuz ve dirseklerinin zorlandığı, kontrol muayenesinde meslek hastalığının bulunmadığının tespit edildiği, ...

Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 01.10.2013 tarihli kararında; halen mesleği ile ilgili hastalığının bulunmadığına, maluliyet gerekmediğine, kontrol gerekmediğine, yardıma muhtaç olmadığına karar verildiği, yargılama kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 26.08.2019 tarih, 14541 karar numaralı mütalaasında; söz konusu yaralanmanın Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Meslek Hastalıkları Hastanesi’nce de meslek hastalığı olarak değerlendirildiği,

ancak kişinin son muayene bulgularına göre kişide saptanan meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri yönetmelik Ek-3 kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde fonksiyonel araz bırakmadığı cihetle, maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı oy birliği ile mütalaa edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu kararları arasında çelişki bulunması nedeniyle dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderildiği,

21.07.2020 tarihli raporda kişinin son muayene bulgularına göre kişide saptanan meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri yönetmelik Ek-3 kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde fonksiyonel araz bırakmadığı cihetle, maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı oy birliği ile mütalaa edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili davacının işe girdiğinde sağlık sorunu olmadığını, koltuk setleme bölümünde yaklaşık iki yıl çalıştığını, her bir koltuğun 20 kg olduğunu ve el ile setleme yapıldığını, 24.12.2007 tarihinde tuzak nöropati ve lateral epikondilit tanısı ile hastalığının mesleki olduğunun tespit edildiğini, 24.09.2010 tarihinde maluliyetinin % 22 olduğunun tespit edildiğini, Adli Tıp 2. Üst Kurulunun davacının muayenesini yapmadan karar vermesinin yerinde olmadığını ileri sürmüş ve bu nedenle yeniden rapor alınarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,yasada öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu raporlara göre karar verildiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının maluliyetinin davalı iş yerinde yaptığı iş nedeniyle oluştuğu, meslek hastalığının iyileştiği ifade edilse de herhangi bir iyileşmenin söz konusu olmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığından kaynaklanan meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesidir.

3. Değerlendirme Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunu'nun 19 uncu maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da aynı yöndedir.

5510 sayılı Kanunu'nun sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, aynı yasanın 58 ve 95 inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınmalıdır.

Bu düzenlemeler çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği de 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesinde, malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır.

Eldeki davada , davacının 01.03.2004 -22.4.2008 tarihleri arasında hizmetinin davalı işyerinden bildirildiği, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’nin 24.09.2010 tarihli raporunda davacının rahatsızlığının meslek hastalığı olduğunun kabul edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu’nun 11.07.2012 tarihli kararında; sigortalı hakkında S.B ...

Meslek Hastalıkları hastanesinin 24.09.2010 gün ve 2812 sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden verilen meslek hastalığı kararının yerinde olduğu, meslekte kazanma gücü kaybı oranının %22 olduğu, kurumunca belirtilen tarihte kontrol muayenesi gerektiğinin belirtildiği, ... Sağlık Kurulunun 01.10.2013 tarihli kararında ...

Meslek Hastalıkları Hastanesi 12.10.2012 ve Kocaeli Üniversitesi Hastanesine ait 26.04.2013 tarihli raporlara istinaden; daha önce tespit edilen bilateral epikondilit mesleki hastalığının 12.10.2012 tarihi itibariyle iyileştiğine, halen mesleği ile ilgili hastalığının bulunmadığına, maluliyet gerekmediğine, kontrol gerekmediğine karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 10.07.2015 tarihli kararında, davacının maluliyeti gerekmediği, kontrol muayenesi gerekmediğinin bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 26.8.2019 tarihli kararında ve Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulunun 9.7.2020 tarihli kararında, ...’un yakınmalarının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Meslek Hastalıkları Hastanesi’nce de meslek hastalığı olarak değerlendirildiği, ancak kişinin son muayene bulgularına göre kişide saptanan meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri yönetmelik Ek-3 kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde fonksiyonel araz bırakmadığı cihetle, maluliyet oranı tayinine mahal olmadığının bildirildiği,

davacı tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasının meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi açısından iş bu dosyayı bekletici mesele yaptığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 24.09.2010 ve 12.10.2012 tarihli raporu da dikkate alınmak suretiyle, davacının meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybının başlangıcı ve oranı ile mesleki arazın ortadan kalktığı tarihin açıkça belirlenmesi için, Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan tekrar rapor alınarak, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilmek suretiyle çıkacak sonuca göre karar vermektir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,