Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8655 K.2023/8980

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davacının, davalı işverene ait iş yerinde çalışırken 18.04.2013 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespiti ile sürekli iş göremezlik durumunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Başkanlığı vekili; 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesine istinaden davacının sürekli iş göremezlik derecesi Kurum sağlık kurulunca %0 olarak tespit edildiğinden gelir bağlanmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı .... Şti. vekili; davacı tarafça İzmir 3. İş Mahkemesinin 2015/267 Esas sayılı dosyasında iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğunu, aynı dosyaya ... Başkanlığı Konak ...

Merkezi tarafından gönderilen 21.12.2016 karar tarihli raporda, davacıya merdivenden düşme, sağ klavikula kırığı teşhisi konulduğunu ve omuz hareketlerinde kısıtlılık olmadığına dair rapor dosyaya sunulduğunu, aynı raporda kurulun maluliyet tespitinin %0 olarak yapıldığını, SGK raporunda da belirtildiği gibi davacının herhangi bir maluliyetinin bulunmadığını, kaza tarihinden sonra aktif olarak çalışmaya devam ettiği Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2016/4654 E. ve 2016/10163 K. sayılı kararı doğrultusunda itiraz için gerekli başvuru yollarının tüketilmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacı ...'in 18.04.2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı olarak çalışır tarihi olarak bildirilen 27.07.2013 tarihinden itibaren E cetveline göre %3,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili, davacının iddiaları maddi ve hukuki dayanaktan yoksun olup davanın kabulüne dair verilmiş olan kararın kaldırılmasının gerektiğini, tüm bu sebeplerden dolayı Mahkeme tarafından verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 18.04.2013 tarihinde geçirdiği kazanın 19.02.2016 tarihli ünite kararı ile Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 28.07.2022 tarih ve 1884 Karar sayılı raporu esas alınmak suretiyle ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.11.2014 tarih ve 2013/10-1146 E. - 2014/845 K. sayılı ilamında belirtilen prosedür gerçekleştirilmek suretiyle karar verildiği dikkate alındığı gerekçesi ile) İzmir 1. İş Mahkemesinin, 09.12.2022 tarihli, 2017/367 E., 2022/329 K. sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmekle birlikte kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazası ve iş göremezlik oranı tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü, 19 uncu ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi olup iş kazası; a) Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada, b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, e) Sigortalıların,

işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere ;gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır.

İş kazasının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının; a) (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kurumun da en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde, b) (b) bendi kapsamında bulunan sigortalı bakımından kendisi tarafından, bir ayı geçmemek şartıyla rahatsızlığının bildirim yapmaya engel olmadığı günden sonra üç iş günü içinde, c) iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile Kuruma bildirilmesi zorunludur.

Bu fikranın (a) bendinde belirtilen süre, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde, iş kazasının öğrenildiği tarihten itibaren başlar.

2.Somut olayda, talep, iş kazasının tespiti ile meslekte kazanma güç kaybı oranının tespitine dair olup davanın 07.09.2017 tarihinde açılmış olması ve dava açılış tarihinden önce 21.12.2016 tarihli karar ile iş kazasının Kurumca kabul edilmesi hususu gözetilerek, Kurum yönünden iş kazasının tespitine yönelik talep bakımından davanın reddine dair karar verilmesinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

3. Öte yandan, aslen Kurumca alınan karar tek taraflı ve sadece davalı ... bağlayacak olup uyuşmazlığın tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerektiğinden, diğer davalı bakımından da söz konusu olayın araştırılması, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve devamla iş kazası olup olmadığı belirlemesi yapılarak bu hususa dair de hüküm kurulması gerekirken; yazılı şekilde karar tesisi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,