Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8972 K.2023/10101

Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.11.2002-31.07.2011 tarihleri arasında tarım bağ kur sigortalılığın tespitine, tahsis talebinin kabulüne karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,tarım bağkur sigortalılığının temel koşulunun 2926 sayılı Kanun'un 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği şekilde tarımsal faaliyette bulunmak olduğu, tarımsal faaliyetin sürdüğünün, faaliyete ilişkin olarak hangi tarımsal ürünlerin üretildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği gibi hususların da somutlaştırarak belirlenmesi gerektiği tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece verilen kararın yerinde olmadığını, kurumun sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesinin yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil ettiğini, davacının 2002 yılındaki tevkifatının kurumca kabul edildiğini, daha sonraki süreler yönünden de tarımsal faaliyetinin ispat edildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 18.10.2002 tarihli mühtahsil makbuzuna istinaden 01.11.2002-31.12.2002 tarihleri arasında tarım bağkurlu olarak tescil edildiği, ziraat odası kaydına istinaden 27.11.2011 tarihinde tekrar sigortalılığının başlatıldığı, davacının dava edilen dönemde 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 5, 6, 9 ve 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b-4 maddeleri gereğince prim kesintisi (tevkifat) ve tescil başvurusu, prim ödemesi olmadığından mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının tarım sigortalılığına ilişkin olarak tapu kaydı, traktör, yerleşim yeri belgesi ibraz edildiğini, Mahkemenin mükellefiyet kaydı olmadığı gerekçesi ile dava reddedilmişse de mükellefiyeti bulunsaydı zaten bu davanın açılmasına gerek kalmayacağını, davacının 2002 yılındaki tevkifatının kurumca kabul edildiğini, daha sonraki süreler yönünden de tarımsal faaliyetinin ispat edildiğini, sigortalılık iradesini ortaya koyacak her türlü başvuru ve faaliyette bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile davacıya yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 nci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,