KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/10250 E., 2024/12190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/2947 E., 2024/1430 K.
- İlk derece mahkemesi
- Manisa 3. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/138 E., 2022/271 K.
Karar Metni
423 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki yaşlılık aylığına hak kazanılmasına ilişkin yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile temyiz başvurusunun süresi içinde yapılmaması nedeni ile davalı Kurum vekilinin temyiz başvurusunun reddine dair karar verilmiş olup iş bu karara karşı davalı Kurum vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'nin 2022/2947 Esas-2024/1430 Karar sayılı kararının temyiz gider avansının tamamlanması için yazılan 11.06.2024 tarihli muhtıranın 16.06.2024 tarihinde davalıya tebliğ edildiği ve tebliğden itibaren bir haftalık kesin süre geçtikten sonra, 02.07.2024 tarihinde yatırıldığı, söz konusu tebligatın davalı ... Başkanlığının elektronik tebligat adresine, vekili Av....'ın ismi de belirtilerek çıkarılan tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığı, tebliğden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde gider avansının tamamlanmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 09.07.2024 tarihli ek kararı verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair 09.07.2024 tarihli ek kararı davalı Kurumca temyiz edilmiştir.
"7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.
11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, mahkeme kararı ve davalı vekilinin temyiz dilekçesi, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle davacı Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir." hükmü gereğince;
Bölge Adliye Mahkemesince HMK 346. madde uyarınca temyiz başvurusunun reddine ilişkin verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/10250, K. 2024/12190, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama