Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/10788 K.2025/270

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı nezdinde kantin işletmesinde 16.09.2013 - 26.02.2018 tarihleri arasında eğitim- öğretim dönemleri çerçevesinde davalının işletmesinde aralıksız çalıştığını, davacı müvekkilinin SGK'ya gittiğinde 18.10.2017 tarihinde girişinin 19.02.2018 tarihinde çıkışının yapıldığını öğrendiğini, aldığı ücretin asgari ücret olduğunu, 16.09.2013-26.02.2018 tarihleri arasında eğitim öğretim dönemleri ve sigortalı olarak bildirildiği dönem dikkate alınarak çalıştığının tespitini ve yatırılmayan primlerin yatırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesi ile dava dilekçesinde yer alan iddiaların gerçek dışı ve mesnetsiz olduğunu, davacının davalı müvekkili nezdinde 18.10.2017-19.02.2018 tarihleri arasında çalıştığını, davacının kötü niyetli olarak bu davayı açtığını belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özete; davacının iddialarının araştırılmasını ve çalışma olgusunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf tanıklarının beyanları, Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2020 tarih 2018/1191 Esas 2020/188 Karar sayılı ilamındaki beyanlar, 12.04.2021 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirilerek; davacının, davalı yanında işçi vasfı ile bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı sabit bulunmuştur. Hükme esas alınan 12.04.2021 tarihli bilirkişi raporundaki değerlendirilmelere ve tespitler aynen benimsenmiş ve hükme esas alınmış olup davanın sübut bulduğu anlaşıldığından davanın kısmen kabulü ile davacının toplam 964 günlük sürenin 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası gereğince sigortalılık süresi olarak tespitine dair aşağıda yazılı olduğu şekilde karar vermek gerekmiştir gerekçesiyle;

Davanın kısmen kabulü ile

1-) Davacının, SGK'ya bildirilen hizmet süreleri dışında.

Bartın Sigorta İl Müdürlüğünün 2.5629.01.01.1020727.074.1.91 sicilinde kayıtlı davalı ... unvanlı işyerinde, - 2013 yılının 12. ayında 30 gün, - 2014 yılının 1. ayında 24 gün, 2. ayında 20 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 30 gün, 5. ayında 30 gün, 6. ayında 12 gün, 9. ayında 15 gün, 10. ayında 30 gün, 11. ayında 30 gün, 12. ayında 30 gün, - 2015 yılının 1. ayında 23 gün, 2. ayında 21 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 30 gün, 5. ayında 30 gün, 6. ayında 12 gün, 9. ayında 16 gün, 10. ayında 30 gün, 11. ayında 30 gün, 12. ayında 30 gün, - 2016 yılının 1. ayında 22 gün, 2. ayında 22 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 30 gün, 5. ayında 30 gün,

6. ayında 10 gün, 9. ayında 11 gün, 10. ayında 30 gün, 11. ayında 30 gün, 12. ayında 30 gün,- 2017 yılının 1. ayında 20 gün, 2. ayında 24 gün, 3. ayında 30 gün, 4. ayında 30 gün, 5. ayında 30 gün, 6. ayında 9 gün, 9. ayında 12 gün, 10. ayında 16 gün, -2018 yılının 2. ayında 15 gün olmak üzere toplam 964 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret karşılığında davalı işyerinde çalıştığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının davalı iş yerinden verilen işe giriş bildirgesi, hizmet bildirimleri, dinlenen okul çalışanı kamu tanıkları ..., ..., okul çalışanı davacı tanıkları ..., ..., bordro tanığı ..., davacı tanığı ... ile kısmen davalı tanıklarının beyanları ile 30.09.2013 tarihli çıraklık sözleşmesi adı altında düzenlenen sözleşme.

Bartın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. CD'nin 2020/1835 esas 2020/2047 karar sayılı ilamı ile kesinleşen 2018/1191 Esas 2020/188 Karar sayılı dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine ilişkin hükümde bir isabetsizlik görülmediği, fer'i müdahil SGK vekilince ileri sürülen tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri yerinde olmayıp, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı,

delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; tüm dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve dosya içerisindeki belgelerle, davacının davalı bünyesinde sigorta kaydı olmadığını, yukarıda belirtilen tarihlerde işyerine bağlı olarak devamlı çalıştığını, taraflar arasındaki hizmet aktinin temel unsurları olan zaman ve işverene bağlılık şartlarının oluştuğunu, başka bir anlatımla taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayalı bir ilişki olduğunun tereddüte mahal vermeyecek şekilde açıklığa kavuşmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 16.09.2013-26.02.2018 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371, maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR