Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/12562 K.2025/4145

İlk Derece Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; aksine tüm Kurum işlemlerinin iptali ile müvekkilinin 24.11.2010-22.12.2010 tarihleri arasında iptal edilen 29 günlük 4/1-a kapsamındaki çalışmalarının fiili olduğu için geçerli kabul edilmesine, 01.04.2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine karar verilmesini ve davalı Kuruma yersiz aylık borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; yapılan bildirimleri ait her türlü bilgi ve belgenin zamanında verildiğini, davacının fiilen çalıştığını, ihtilafın davalı Kurum tarafından yaratıldığını belirterek aleyhine açılan davanın reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı hakkında yapılan tüm işlemlerin ilgili memurlarınca yapılan denetim ve hazırlanan rapor doğrultusunda yapıldığını, işlemlerde hukuka aykırı bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2021 tarih, 2017/81 E., 2021/8 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2022 tarih, 2021/613 E., 2022/1562 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemesince davacının bağlanan yaşlılık aylığına esas olup iptal edilen bildirimlerin tarih aralığında bir çalışma olup olmadığının iş ile ilgili belgelerde görülen işin bitimi tarihine göre değil kesin kabul tutanağından anlaşılacağı üzere geçici kabul sonrasında da işlerin devam ettiği ve dinlenen bordro tanıklarının da bu hususu doğruladığı gözetilerek iptal edilen dönemde bir çalışma olup olmadığına dair delillerin buna göre değerlendirilip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı şirkete ait 1035224.081 sicil numaralı işyerindeki davalı kurum tarafından iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespitine, aksine kurum işleminin iptaline, 01.09.2012 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile davacıya ödenen aylıklar nedeniyle yersiz aylık borcunun olmadığının tespitine, aylık başlangıç tarihi yönünden fazla istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iptal edilen 4/1-a kapsamındaki sigortalı süresinin geçerli olduğunun tespiti ve 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanması, yersiz aylık borcunun olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. Maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR