Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13357 K.2025/4634

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işveren yanında 2013/Temmuz’dan 4.7.2016 tarihine kadar çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle.

6552 sayılı Kanun'un 64. maddesi gereğince,davacının dava açmadan önce kurumlarına yazılı olarak başvurması ve daha sonra dava açması gerektiğini, davacının davalı işyerinde dava konusu dönemde bir hizmet akdine dayalı olarak fiilen çalışıp çalışmadığının araştırılmasını, işyerinin dava konusu dönemde kanun kapsamında olup olmadığının araştırılmasını, kurumlarının davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, hizmet tespiti davalarının kamu düzenini ilgilendirdiğini ve özenle araştırılması tanıkların işyerinde çalışanlar kişilerden seçilmesi gerektiğini, davacının çalışmasının bir hizmet akdine dayalı fiili çalışma olup olmadığını,

davalı işyerinin dava konusu tarihlerde kanun kapsamında bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu dönemde müvekkillerine ait araçta bir hizmet akdine dayalı sürekli çalışmasının söz konusu olmadığını, ancak davacı gibi dolmuş duraklarında boş bekleyen şoförlerin,araç sahiplerinin hastalık, düğün nişan gibi işleri nedeni ile çalışmadıkları dönemlerde günlük olarak iş yaptıklarını,bunların bağlı oldukları bir araç ya da işletmenin söz konusu olmadığını, bunların bir hizmet akdine dayalı olarak değil hasılatın %20'sini alarak kar ortağı olarak iş yaptıklarını,davacının birkaç gün böyle çalışmasının olduğunu, sürekli çalışmadığını,

dava konusu döneme ait trafik ceza makbuzlarının getirtilmesini, bir ya da iki trafik cezası dışında başka cezanın çıkmasının mümkün olmadığını, müvekkillerine ait dolmuşu 25.11.2013 tarihli satış sözleşmesi ile satın aldıklarını oysa davacının Temmuz 2013 tarihinden itibaren çalıştığını iddia ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacılar murisinin davalılara ait 06 J 0836 plakalı ticari minibüs işyerinde 25.11.2013 - 04.07.2016 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde 5510 sayılı Kanun'a tabi olarak 4/1-a kapsamında günlük brüt asgari ücret üzerinden tam gün süreli hizmet akdiyle sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekili: a.Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, b.Mahkemece eksik inceleme neticesinde karar verildiği, c.Tanık beyanlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili: Usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR