Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/13910 K.2025/3375

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilin davalı sitede 05.08.2011 tarihinden 01.02.2016 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, müvekkilin davalıda çalışmış olduğu süreye ilişkin 05.08.2011 tarihi ile 01.02.2016 tarihi arasındaki hizmet tespitinin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Apartman Yönetimi vekili, davacının bu davada taraf ehliyetinin olmadığını, Yönetimin kendilerini daireden çıkartmış olmaları karşısında site sakinlerini maddi olarak cezalandırmak için bu davayı açtıklarını, tüm site sakinlerinin, çevre apartman sakinlerinin ve esnafların bu durumu yakından bildiğini savunmuş, davacı tarafından açılan haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kuruma karşı hizmet tespiti talebi ile açılan iş bu davayı kabul etmediğini, çalışıldığı iddia edilen döneme ilişkin olarak iş yerinin gerçekten var olup olmadığı ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında olup olmadığı veya bu kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 22.08.2011 -30.01.2016 tarihleri arasında ( doğum kaydı nedeniyle 2012/9 ve 2012/10 aylar hariç ) davalı adına kayıtlı iş yerinde kesintisiz kapıcı olarak (7,5 saat 1 gün hesabı ile) her ay 6'şar gün olarak çalışma yaptığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili, davacının kapıcılık görevini yapmadığını, kira karşılığında apartmanda oturduğunu, davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir. 2.Feri müdahil Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada ise davacı bakımından part-time çalışmanın kabulü ile günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin bulunması gerektiğine ilişkin yaklaşım yerinde ise de bu çalışma karşılığı bildirilecek sigortalı gün sayısının tespiti hususunda yapılan yöntem ve bulunan sonucun hatalı olduğu anlaşılmakta olup Mahkemece davacının, binada yaptığı iş tam olarak belirlenmeli, tanık beyanlarında haftada 1 kez merdivenleri yıkadığının belirtilmiş olmasına göre davacının haftada 4 saat çalıştığının belirlenmesi halinde toplamda ayda 4 gün çalışabileceğinin gözetilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR