Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14140 K.2025/8677

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 06.03.2019 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek 1.000,00 TL maddi tazminat ile 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini 1.079.418,49 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, Mahkemenin yetkili olmadığını, davaya konu iş kazasının meydana gelmesine davacının kusuru ile sebebiyet verdiğini, gerekli iş güvenliği eğitimlerinin eksiksiz olarak verildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı iş yerinde bakliyat paketleme ve temizlik görevlisi olarak çalışmakta olan davacının 06.03.2019 günü, işletmeninin zemin katında bulunan, bulgur üretiminde pişirilerek kazandan çıkan buğdayın ön kurutması ve soğutulmasının yapıldığı, dönerek çalışan soğutma tamburunun dönmesini tahrik eden kayış -kasnak aksamındaki kayış boşluğunu almaya yani kayışın gerginliğini arttırmaya çalışırken sol elinin tamburu çeviren kasnak ile kayış arasında sıkışması ile yaralandığı,

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İzmir Kurum Sağlık Kurulu 10.12.2019 tarihli kararına göre sürekli iş göremezlik derecesinin %18,2 olarak tespit edildiği, itiraz üzerine Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'nun 01.12.2021 tarihli kararı ile maluliyet oranının %18,2 olduğuna karar verildiği, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisaş Kurulunun 23.11.2022 tarihli raporunda, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oramı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak E Cetveline göre % 18,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı yönünde rapor düzenlendiği,

YSK kararı ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki bulunmadığından davacının davaya konu iş kazası sebebiyle oluşan maluliyetinin %18,2 oranında olduğu hususunun taraflar bakımından kesinleştiği,18.05.2023 tarihli iş güvenliği uzmanlarınca hazırlanan bilirkişi heyet raporunda davalıya %100 oranında kusur atfedildiği, davacıya kusur atfedilmediği, itiraz üzerine başka bir heyetten alınan 19.09.2023 tarihli raporda ise davalıya %90 oranında, davacıya ise %10 oranında kusur atfedildiği,

kaza tarihinde otuz yedi yaşında, yaş olarak çalışmaya engel hali bulunmayan, ayırt etme gücüne ve kendi düşüncesine göre davranış gösterme fiili ehliyetine sahip bir kişi olarak çalışırken, iş sağlığı ve güvenliği kurallarına yeterli özen ve dikkati göstermeyip görevi dışında soğutma tamburu kayış kasnak arızasına müdahalede bulunup kendi hayatını tehlikeye atması nedeniyle davacının da bir miktar kusuru olduğu değerlendirilerek oluşa ve iş güvenliği mevzuatına uygun olan 19.09.2023 tarihli hesap raporuna itibar edildiği, 21.01.2024 tarihli aktüerya raporu alınarak davacının iş kazasından kaynaklanan toplam maddi zararının hesaplandığı,

manevi tazminat bakımından ise tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, kaza neticesinde davacı işçinin iş göremezliği %18,2 oranında olması, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikler dikkate alınarak karar verildiği gerekçesiyle "davanın kabulüne, 1.079.418,49 TL maddi tazminatın ve 70.000,00 TL manevi tazminatın 06.03.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, yetkili Mahkemenin Mersin mahkemeleri olduğunu, müvekkili firmanın kusurunun olmadığını, davacının görevinin olmamasına rağmen kişisel kararıyla makineye müdahalede bulunduğunu, davacının iş yerinde iş güvenliği eğitimini aldığını, davacının maluliyet tespitine itiraz ettiklerini, hesaplamalardaki ücretin ve uygulandığı yılların uzun yılları kapsadığını, hesaplamadaki ücretlerde yapılan artış oranının normalinden fazla yapıldığını, pasif dönem hesabının doğru olmadığını, emekli olan kişiye asgari ücret üzerinden tazminat hesaplaması yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,