KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/14556 E., 2025/2292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/495 E., 2024/1443 K.
- İlk derece mahkemesi
- Gediz 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/462 E., 2022/518 K.
Karar Metni
488 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine, davacıya kaza tarihi olan 27.10.2011 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın kanunda belirtilen süre aşıldıktan sonra açıldığını, davacının hukuki yararı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, Gediz Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/7 E. sayılı dosyasında Kurum taraf olmadığından bu dosyada alınan rapora istinaden davacıya gelir bağlanamayacağını, Kurumun aldığı rapora itiraz mercinin Yüksek Sağlık Kurulu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının meslekte kazanma gücü kaybı ve maluliyet oranının %36 olduğunun tespitine, davacının çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olan 24.05.2012’den itibaren sürekli iş göremezlik ödeneğinin bağlanması gerektiğinin tespitine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde: a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. Dava masrafı ve avukatlık ücreti takdirinin yerinde olmadığını beyan etmiştir. Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde; a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini beyan etmiştir. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; a. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. İstinaf dilekçesinde ki hususları tekrar ettiğini bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu ve hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti ile iş göremezlik geliri bağlanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, dosya içerisine alınan; bilgi ve belgeler, alınan raporlar, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/14556, K. 2025/2292, 18 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama