Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14719 K.2025/9360

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 09.04.2014 tarihinde davalı iş yerinde çikolata imalatında paketleme elemanı olarak çalışmaya başladığını, 19.11.2019 tarihinde davalı işveren tarafından davacıya iş tanımında olmamasına rağmen intinite makinasında çalışma talimatı verildiğini, davacının bu görevlendirmeye direndiğini ancak son kertede dayanamayarak makinede çalışmaya başladığını, davalı işverenin seri üretimin yavaşlamaması nedeni ile bu makinalardaki koruma sensörlerini devre dışı bıraktığını, müvekkilinin makinenin çalışma şekli hakkında bilgisinin olmadığını,

davacının üstlerinden gelen talimat gereği çalıştığı esnada makineyi durdurmaya çalıştığını ve tam durduğunu düşündüğü sırada elini makinedeki ürünleri almak için uzattıığını ve makinenin kendiliğinden 2 saniye dönüş yaparak davacının sağ el işaret parmağını kopardığını, bu durumun makinenin koruma sensörünün devre dışı bırakılması nedeni ile davacının elini algılayamamasından ve kendiliğinden çalışmaya devam etmesi neticesinde gerçekleştiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminat taleplerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iş yeri ile ilgili tüm eğitimleri ve bilgilendirmeleri almış olduğunu ve tecrübeli olduğunu, dava öncesinde 6 aydan bu yana aynı makinada çalıştığını ve makinayı iyi tanıyan bir personel olduğunu, iş başvuru formunda da daha önce çalıştığı iş yerinde de makine operatörü olarak çalıştığını beyan ettiğini, davacının makine hareket halinde iken eliyle müdahale etmemesi gerektiğini normal hayat tecrübesi ile bile bilmesi gerektiğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu beyan ederek, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkeme kararında maddi tazminat talebinin kabulü ile kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de faiz yönünden işbu kararın istinaf incelemesi sonucunda kaldırılması ve maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.11.2019 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ettiklerini manevi tazminat yönünden ise dava açılırken dahi 70.000,00-TL manevi tazminat talep edildiğini,

tüm fiyatların 10-15 kat artmasına rağmen manevi tazminatın yerel Mahkeme tarafından düşürülmek suretiyle 50.000,00-TL üzerinden karar verilmesinin hukuka, hakkaniyete ve insan haklarına aykırı olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini, davalının olayda hiç kusurunun bulunmadığını, davacının imzalamış olduğu belgede makineye el sokmaması gerektiği bu gibi durumlarda ne yapması gerektiğinin kendisine tebliğ edildiğini, olayın tamamen davacının özen ve dikkatsizliği, öğrendikleri kuralları uygulamaması sonucunda meydana geldiğini, davacının gayet deneyimli, makineyi tanıyan ve bilen, makine kullanımındaki riskleri öngörebilecek tecrübesi bulunan biri olduğunu, buna rağmen dikkatsiz ve özensiz davranışı nedeniyle kazaya sebebiyet verdiğini, asıl kusurun davacıda olduğunu,

davalı tarafından çalışanlara iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin talimat ve bilgilendirmeler yapıldığını, gerekli iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alındığını, risk değerlendirme raporları alındığını, bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan, SGK tarafından bildirilen peşin sermaye değerli gelirin tenzili gerekirken, herhangi bir indirim yapılmadan hesaplanmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda hesaplamanın PMF yaşam tablosuna dayanılarak yapılması gerektiğini, denetime elverişsiz hesap raporunun hükme esas alınamayacağını, adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından çelişki giderilmeyen sağlık kurulu raporlarının,

yargılama neticesinde davacı Şirket aleyhine verilecek olası bir hükme esas teşkil etmesinin hukuken mümkün olmadığını, davacının halen davalı işveren bünyesinde sigortalı olarak ücret almaya devam ettiğini, bu nedenle maddi zararı bulunmayan davacıya en azından yapılan ödemelerin tazminat tutarlarından düşülmesi gerektiğini, davacının tedavi giderleri ve her türlü harcamasının davalı işverence karşılandığını, bunlar dikkate alınmaksızın hesaplama yapıldığını belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına, mevcut delil durumuna ve yukarıda belirtilen ölçütlere göre yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili sunduğu temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR