Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15136 K.2025/5240

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Denizli 1. İş Mahkemesince verilen dava dilekçesinin yetki yönünden reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılan inceleme sonucunda direnme kararı bozulmuş, bozma kararı sonrası yapılan yargılamadan sonra Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme tarafından verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 373/4 maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz Kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği onama ve bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 10.11.2016 tarihli ve 2016/19303 E., 2016/14004 K. sayılı ilamı ile "...Somut olayda, ikametgâh adresi Denizli olan davacının HMK'nın 16. maddesindeki seçimlik hakkını, yerleşim yerinde dava açarak kullanması, genel yetki kuralına uygun olup Mahkemece, süresinde ve usulüne uygun yetki itirazı olmadığı, kesin ve kamu düzenine ilişkin bir yetki kuralı da olmadığı gözetilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.. " gerekçesiyle bozulduğu,

Denizli 1. İş Mahkemesinin 24.01.2017 tarihli ve 2016/294 E., 2017/7 K. sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine karar verildiği, direnme kararının davacı vekili tarafında temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2021 tarihli ve 2017/(21)10-2461 E. 2021/860 K. sayılı ilamı ile "..Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince bozulmasına.." gerekçesiyle bozulduğu,

Denizli 1. İş Mahkemesince anılan karar sonrası esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmıştır. Aleyhine kanun yoluna gidilen kararla ilgili, daha önce Yargıtayın dosyayı incelemeye görevli Dairesince, esas yönüyle herhangi bir denetim söz konusu değildir.

Bu itibarla, Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir.