Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1593 K.2024/3215

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiş ve bu karar davalı vekili tarafından istinaf edilmemiştir.

Davacı Kurum vekilinin istinaf istemi yönünden Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmamış olması nedeniyle reddine dair ek karar verilmiştir.

Esas kararı taraf vekilleri, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

A-Davacı Kurum vekili yönünden yapılan temyiz incelemesinde; 1-Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2-Dosya içeriğine göre, davacı Kurumun temyize konu ettiği miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından, davacı Kurum vekilinin temyiz isteminin kesinlikten reddine karar verilmiştir.

B-Davalı şirket vekili yönünden yapılan temyiz incelemesinde; 1-Ek karara yönelik temyiz incelemesi; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararı, davalı şirketin güncel sicil adresine tebliğ edilmemesi nedeniyle, temyizin süreden reddine dair ek karar yerinde olmayıp bozulması gerekir.

2-Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz talebi incelemesi; Davalı vekilinin istinaf isteminin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmediği belirgindir. Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması 6100 sayılı HMK'nun 114/1-h maddesinde de belirtildiği üzere dava şartlarından olduğu gibi temyiz kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmediği gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.