Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16287 K.2025/8928

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...'nın davalı şirkete bağlı otelde 2003 yılında çamaşırhane şefi olarak çalışmaya başladığını, iş yerinde 15.11.2005 tarihinde iş kazası geçirerek yaralandığını, müvekkilinin göreviyle hiç alakası bulunmayan otelin mutfak bölümünü zemin kata yarım metre daha indirme ve restoran bölümünü yıkıp yeniden inşa etme işinde çalıştırıldığını,

bu tadilat sırasında toprak çökmesi olduğu ve müvekkilinin sağ bacağının tamamının çöken toprağın altında kaldığını belirterek ... için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000 TL maddi tazminat ve 30.000 TL manevi tazminat ile eşi ... için 20.000 TL manevi tazminat talep etmiş, 21.2.2024 tarihli dilekçesiyle davacı ... . bakımından 773.206,96 TL maddi zararın, 30.000TL manevi zararın, davacı ... bakımından 20.000-TL manevi zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, kazadan sonra bütün hastane masrafları ve ihtiyaçlarının karşılandığını, kazadan sonra da herhangi bir şekilde şikayetçi olmadığını beyanla davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile otel için yapılan ek bina inşaat şantiyesinde çalışan davacı ...'nın 15.11.2005 tarihinde kepçenin kazmış olduğu zeminin genişletilmesi çalışması sırasında meydana gelen toprak kayması nedeniyle toprak altında kalarak ayaklarından yaralandığı, iş kazası tespit davası sonucunda dava konusu olayın iş kazası olduğuna dair İlk Derece Mahkemesi kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, kusur oranları yönünden birbiriyle örtüşen bilirkişi raporları mevcut olup ayrıntılı olarak hazırlanan bilirkişi heyet raporunda; davacı ...'nın somut olayda kusurunun bulunmadığı,

davalının ise tam kusurlu olduğu anlaşılmakla ayrıntılı hazırlanan bilirkişi heyeti raporu ile tek inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporunun uyumlu olması karşısında davacıya genel geçer ifadelerle kusur atfı yapan SGK inceleme raporuna kusur oranları yönünden Mahkemece itibar olunmadığı, aktüer bilirkişi raporundaki hesaplamada TRH Yaşam Tablosunun esas alındığı, davacının aylık ücret miktarının da asgari ücret olarak hesaplamaya esas alındığı, sürekli iş göremezlik zararının 772.973,52-TL ve geçici iş göremezlik zararının 233,44-TL olarak doğru bir şekilde hesaplandığı,

manevi tazminata hükmedilirken tarafların kusur oranları, davacının maluliyet derecesi, kazanın gerçekleştiği tarih, paranın alım gücünün hep birlikte gözetildiği, zamanaşımı definin yerinde olmadığı, ıslah dilekçesine karşı davalı tarafça süresinde zamanaşımı definde de bulunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, " 773.206,96-TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 15.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine, 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine,

20.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 15.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazanın olduğu tarihte davacının iş yerinin çalışanı olmadığını, davacıya davalı şirket ve yetkilileri tarafından hafriyat alanında çalışması için verilmiş bir emir talimat bulunmadığını, hafriyat çalışması işinin müvekkili şirket tarafından iş makinesi sahibi üçüncü şahsa verildiğini, davalıya yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı halde %100 kusurlu sayılarak hüküm kurulmasının yerinde olmadığını, davacının olaydan 10 yıl sonra dava açmış olup,

iş gücü kaybının bu sürede meydana gelen başka olaylardan veya yanlış tedavilerden ya da davacının tedavi için gerekli ihtimamı göstermemiş olmasından kaynaklanmasının kuvvetle muhtemel olduğunu, zamanaşımı itirazının dikkate alınmadığını, olaydan 10 yıl sonra açılmış davada olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi ve Sosyal Güvenlik Kurumunca yapılan ödentilerin göz önünde bulundurulmamasının hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,