Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1822 K.2025/1775

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinc davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait fabrikada 11.06.2014 tarihinden 31.05.2016 tarihine kadar kauçuk hamuru işleme makinesi işçisi olarak çalıştığını, davacının çalıştığı vals makinesinin koruyucusu bulunmadığını, davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri ile kişisel koruyucu donanımlarının verilmediğini, aşırı üretim baskısı altında çalışan davacının 24.09.2014 günü vals makinesinde çalışırken sol elinin vals makinesinin toparının arasına girmesi neticesinde iş kazasına maruz kaldığını, meslekte kazanma gücünü %72 oranında kaybettiğini,

davacının kaza sonrasında 24.04.2015 tarihinde davalı iş yerinde işbaşı yaptığını ve 31.05.2016 tarihine kadar çalıştığını, davacının yaşadığı kaza sonrasında sol elini kullanamıyor olmasının davacıyı derinden sarstığını, psikolojisinin bozulduğunu ve ruhsal olarak çöktüğünü beyan ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak ve talep tutarını bilirkişi incelemesinden sonra arttırmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 100.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın,

kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde 11.06.2014-31.05.2016 tarihleri arasında çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının 24.09.2014 tarihinde davalı şirkette çalışırken meydana gelen iş kazasında yaralandığını, davacı tedavisinin tamamlanmasının ve raporunun bitiminin ardından 24.04.2015 tarihinde davalı şirketteki işine geri döndüğünü ve çalışmaya kaldığı yerden devam ettiğini, meydana gelen iş kazasında davalı şirket ve çalışanlarının hiçbir ihmal ve kusurunun olmadığını, tüm kusurun davacıda olduğunu,

davalı şirket iş yerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili tüm tedbirleri eksiksiz olarak alındığını, tedavi süresince davalı şirket yetkililerinin davacıyı hiç yalnız bırakmadığını, kendisi ile sürekli olarak ilgilendiklerini, davacı taburcu olurken 17.660,00 TL tutarındaki ilk hastane (ameliyat) masrafı ve ardından 5.810,00 TL tedavi masrafı 23.470,00 TL'nin davacı yan adına davalı şirket tarafından ödendiğini, bu meblağın halen davacı yan tarafından davalı şirkete ödenmediğini, davacının manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddine,

yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı yan üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..Davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 1) 429.514,18 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2) Takdiren 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda hatalar olduğunu, müvekkilinin olayda kusursuz olduğunu, atfedilen kusur oranının fahiş olduğunu, maddi tazminat taleplerinin eksik ve hatalı hesaplandığını, mahkemece hükmolunan manevi tazminat miktarının düşük olduğunu iddia ederek, davanın talepleri doğrultusunda kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği iş kazasından sonra tedavi olup işyerinde çalışmaya devam ettiğini, tek kişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporuyla tespit edilen kusur oranını kabul etmediklerini, müvekkilinin iş kazasında bir kusurunun bulunmadığını, davacının meslekte kazanma gücünü hangi oranda kaybettiğine dair inceleme yaptırıldığını ve buna ilişkin dört ayrı rapor alındığını, bu dört rapor arasındaki mübayenet ortadan kaldırılmadan dosyanın hesap bilirkişisine gönderilmesini kabul etmediklerini,

davacının MOSPB Polis Merkezi Amirliğinde kazanın oluşumunda bölüm sorumlusu ...'un kasıt ve kusurunun olmadığını belirterek davacı ve şikayetçi olmadığını beyan ettiğini, tedavisinin tamamlanmasından sonra görevine geri döndüğünü, bu koşullar altında davacının halen manevi tazminat talebinde bulunmasının kabul edilemeyeceğini iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir. 1- Taraf vekillerinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 238.730,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizleri kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraf vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına,

temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR