Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2291 K.2024/11800

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili tarafından temyiz, davacılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmek ve de temyiz eden davalılar vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 26.11.2024 Salı günü tayin

edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar ... (T.C....), ... (T.C....) adlarına Av. ... ile davacılar adlarına Av. ... ve davalı ... adına Av. ... ... geldiler. Davalı ... adına gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili özetle; meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalının vefat ettiği, kazanın oluşumunda davalıların kusurlu olduklarından bahisle eş için 1.983,954,14 TL maddi, 500.000,00 TL manevi, çocuk için 308.565,85 TL maddi, 300.000,00 TL manevi, anne için 692.507,93 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, baba için 580.086,91 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, kardeşler için 30 bin’er TL manevi tazminat istediler.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının meydana gelişinde ... sigortalının %10, davalı ...'nun (1933 doğumlu) %40, ayrıca bu kusur oranı içerisinde davalı ...'nun (1994 doğumlu) asıl işveren olarak %30, davalı alt işverenler ... ve ...'nın %50 oranında kusurlu oldukları kabulünden hareketle davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 450.000,00 TL, çocuk lehine 250.000,00 TL, anne ve baba lehine 40.000,00’er TL, kardeşler lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğunu, her bir davacı yönünden lehlerine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle, 1994 doğumlu ... açısından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, ücretin hatalı tespit edildiğini, gerekçeli kararda tazminat hesaplaması yapılırken, asgari ücretin 1,99 katı ücretin esas alınması hususunun gerekçelendirilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan kusur oranları isabetsiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

a.Davacılar vekilinin davacılar anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin anne ve baba yönünden 50.000,00'er TL, kardeşler için 30.000,00'er TL manevi tazminat talebinde İlk Derece Mahkemesince anne ve baba lehine 40.000,00’er TL, kardeşler lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli kararı ile istinaf istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, anne, baba ve kardeşler lehine hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacılar vekilinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine karar verilmiştir.

b.Temyiz eden taraf vekillerinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, temyiz eden taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından istinaf yoluna başvuran davalılar aleyhine ayrı ayrı nispi istinaf karar harcı yüklendiği anlaşılmaktadır. Somut olayda harcın tekliği ilkesi gözden kaçırılarak istinaf yoluna başvuran davalılar aleyhine ayrı ayrı istinaf karar harcı yüklenmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davacılar vekilinin davacılar anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2.Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davalılardan alınması gereken nispi istinaf karar harcına ilişkin 3 ve 4 numaralı bentlerinin silinerek yerlerine geçmek üzere "3-) Davalı ...'ndan (TC: ...) ve davalı ...'ndan (TC: ...) alınması gereken 299.547,19 TL nispi istinaf karar harcından peşin alınan 150.456,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 149.090,49 TL'nin davalı ...'ndan (TC: ...) ve davalı ...'ndan (TC:...) müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,

" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,