Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/250 K.2024/1500

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait iş yerinde 10.08.2015 ile 21.08.2017 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında hizmet akdi olmadığını, davacının eşinin 04.05.2016 ile 21.08.2017 tarihleri arasında hayvan bakıcısı olarak 1,5 yıl kadar çalıştığını, davacının yaptığı iş nedeniyle müvekkili tarafından davacı ve eşine konut sağlandığını, başkalarına ait tarlalarda yevmiyeci olarak da çalıştıklarını, davalıya ait hayvan çiftliğinde dava döneminde 55 – 60 civarında hayvan olduğunu, ortalama olarak bir hayvan bakıcısının 80 civarında hayvana tek başına bakabildiğini, bu nedenle iş yerinde iki kişilik iş potansiyeli olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, .... T.C. kimlik numaralı davacı ...'ın Sosyal Güvenlik Kurumunda ....iş yeri sicil numaralı davalıya ait iş yerinde hizmet akdine istinaden 10.08.2015 ile 21.08.2017 tarihleri arasında aralıksız olarak toplam 733 gün çalıştığının, bu çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; sadece davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesinin hatalı olduğunu, davalı tanıklarınca, davacının eşinin davalıya ait iş yerinde hayvanlara baktığının, davacının ise sadece eşi ile birlikte iş yerinde bulunan ikamette kaldığının, davalıya ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışmasının bulunmadığının beyan edildiğini, veteriner olan tanık ... ile davalının husumetli olduğunu, davacının çalışmaya başlama tarihi hususunda tanık beyanları arasında çelişki bulunduğunu, hükmün infaza elverişli olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; eksik inceleme ile sonuca gidildiğini beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait iş yerinin büyükbaş hayvan besiciliğine yönelik bir çiftlik olduğu, davacının eşi ... ile birlikte çiftlikte bulunan evde ikamet ettiği, Ödemiş İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden gelen 11.12.2018 Tarihli yazı cevabına göre; davalıya ait iş yerinde halizırda 111 adet, 10.08.2015 Tarihinde 142 adet, 21.08.2017 tarihinde 118 adet sığır bulunduğunun bildirildiği, davacının eşi ... tarafından da işbu davaya konu dönemde davalı yanında çalıştığından bahisle hizmet tespiti davası açıldığı, eldeki davada davalı tarafça sunulan cevap dilekçesinde;

davacının eşi ...'ın davalıya ait çiftlikte 04.05.2016 - 21.08.2017 tarihleri arasında çalıştığının ve bir hayvan bakıcısının ortalama 80 civarında hayvana tek başına bakabileceğinin iddia edildiği, davalı tarafın anılan beyanı ve çiftlikteki hayvan sayısı dikkate alındığında; hayvanların yemlenmesi, sağılması, bakımı, temizliği ve çiftliğin güvenliği hususunda davalıya ait iş yerinde birden fazla kişinin iş gücüne ihtiyaç duyulduğunun açık olduğu, davalı tarafça çiftlikte davacının eşinden başka çalışan olduğu yönünde iddiada da bulunulmadığı, bu itibarla;

hem belirtilen hususlar hem de zabıta tarafından tespit edilen ve ayrıca davalı tanığı olarak da bildirilen ... ve ...'nun davacı ile eşi Selim Kahraman'ın davalıya ait çiftlikte ailece çalıştıkları yönündeki beyanları dikkate alındığında; davacının çiftlikteki çalışmalarının eşi ...'a yardımdan ibaret olmadığı, davacının davalıya ait iş yerinde hizmet akdi ile çalıştığı, çalışmalarının karşılığı olarak ise eşi ...'a ücret ödemesi yapıldığı ve davalıya ait çiftlikte bulunan evde kaldıklarının anlaşıldığı,

ancak davacının eşi ... tarafından açılan hizmet tespitine ilişkin dosya kapsamında yer alan ikamet bilgilerinde ve davacının UYAP üzerinden sorgulanan ikamet bilgilerinde.

06.10.2015 Tarihinden itibaren davalıya ait iş yeri adresinin ikamet adresi olarak bildirilmiş olması nedeni ile davacı ve eşinin anılan tarihten itibaren davalıya ait çiftlikte yaşamaya ve çalışmaya başladıkları kanaatine varıldığından, talebin 06.10.2015 - 21.08.2017 tarihleri arası için kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile,

davacının davalıya ait 1585256.35 sicil numaralı iş yerinde 06.10.2015 - 21.08.2017 tarihleri arasında, hizmet akdi ile günün asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının davalıya ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışmasının bulunmadığını, en fazla eşine yardım niteliğinde çalışması olduğunu, tanık ile davalının husumetli olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili; eksik inceleme ile sonuca gidildiğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 10.08.2015 ile 21.08.2017 tarihleri arasında davalıya ait çiftlikte geçen çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,