Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4431 K.2024/4849

Taraflar arasında hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 1996-2010 yılları arasında davalı apartman nezdinde apartman görevlisi olarak çalıştığının tespitine talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı apartman yönetimi vekili, davacı ile kapıcılık konusunda yapılmış bir hizmet akdi bulunmadığını, apartman karar defterinde yer alan 13.06.1996/4 no'lu kararda, apartman yönetimi ile davacının eşi ...'ın 01.06.1996 tarihinde başlamak üzere kapıcı olarak belirlenmiş olduğunu, davacının eşinin Ordu Pazar'ında sigortalı olarak çalıştığından bu işi ek iş olarak kabul ettiğini, davacının apartmanda ikamet eden ... ve başkalarının evine temizliğe ve bebek bakıcılığına gittiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının çalışması ile ilgili Kuruma hiçbir bilgi verilmediğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2011/549 E. 2015/2012 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... iş yerinde 01/06/1996-15/12/2006 tarihleri arasında her yılın Kasım-Mart ayları arasında (bu aylar dahil) ayda 12 gün üzerinden, geriye kalan Nisan ve Ekim ayları arasında (bu aylar dahil) ayda 8 gün üzerinden ve 2006 yılı Aralık ayında 6 gün üzerinden hizmet süresiyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.05.2017 tarihli ve 2016/11808 E.,2017/4327 K. sayılı kararında.

Mahkemece, öncelikle davacıya talebi açıklattırılarak, çalışma süresi ve şekli hangi işleri yaptığı hususunda detaylı beyanı alınarak dava konusunun somutlaştırılması, davalı apartmanda kapıcılık hizmeti verildiği anlaşılmakla birlikte bu hizmetin davacı tarafından mı yoksa kocası tarafından mı yerine getirildiğinin tespit edilmesi, davacının eşinin eşine yardım mı ettiği yoksa bağımsız çalışmasının olup olmadığının belirlenmesi, apartmanın ne ile ısındığının araştırılması, komşu apartman kapıcıları ile aynı apartmanda oturanlardan Mahkemece re'sen belirlenen tanıkların bilgi ve görgülerine başvurulması,

apartman karar defterlerinin incelenmesi, davacının kapıcılık hizmetini verdiğinin tespit edilmesi halinde çalışma şekli, süresi, çalışma saatleri doğalgaza geçme öncesi ve sonrasının ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 06.01.2022 tarihli ve 2021/29 E. 2021/114 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Apartmanı Yönetimi iş yerinde; 01.06.1996-15.12.2006 yılları arasında olmak üzere; 01.06.1996-31.03.1998 tarihleri arasında yılın Ocak, Şubat, Mart, Kasım ve Aralık aylarında ayda 12 gün; yılın Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim aylarında ayda 8 gün; 01.04.1998-15.12.2006 tarihleri arasında 2006 Aralık ayı hariç tüm aylarda ayda 8 gün; ve akdin son bulduğu 2006 Aralık ayından 4 gün hizmet süresi ile çalıştığının tespitine karar verilmiş, karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2022/3137 E. 2022/4406 K. sayılı kararı ile; İlkbahar Mahalle Muhtarlığı tarafından bildirilen iki apartman sakini ile davalı apartmanda uyuşmazlık konusu dönemde ikamet edenler ile komşu apartman malikleri ve çalışanlarından re'sen tanık tespit edilerek davacının çalışması ile ilgili beyanlarının alınması, bu şekilde davacının apartman görevlisi olarak çalışıp çalışmadığının, çalışmasının kapsamının, hangi işleri yaptığının, çalışmanın süresinin belirlenmesi, söz konusu karar davacı tarafından temyiz edilmediğinden, hükmü temyiz eden davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Dosyada toplanan tüm delillerden davacının kapıcı olarak çalışmadığının anlaşıldığı, davacının çalışmasının süresini vs usulüne uygun, kesin, net, inandırıcı ve ispata yarar delillerle ispat edemediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu, çalışmasının ispatlandığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 1996-2010 yılları arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci, 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR