Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/6871 K.2024/11440

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile tespit edilecek yeni oran üzerinden gelir bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 29.04.2005 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazanın akabinde sol elini kullanamaz ... geldiğini, davalı Kuruma müracaatta bulunarak sürekli iş göremezlik geliri bağlanması yönünde yapılan başvurunun iş kazası sonucunda oluşan maluliyet oranının %5,2 olduğundan bahisle reddedildiğini, Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen sağlık kurulu raporunda davacının %80 oranında maluliyetinin bulunduğunun belirlendiğini beyanla davalı Kurum işleminin iptali ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine, tespit edilecek oran dikkate alınarak talep tarihinden itibaren iş göremezlik geliri bağlanmasına ve biriken aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı tarafından yapılan değerlendirme sonucu davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %5,2 olarak belirtildiğini, davacının sürekli iş göremezlik derecesine yapmış olduğu itirazı sonrasında Ankara Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının maluliyet oranının Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde %5,2 olarak belirtildiğini, davacının Celal Bayar Üniversitesinden 30.07.2007 tarihinde aldığını iddia ettiği maluliyet raporunun bağlayıcılığının olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yapılan yargılama ile somut olayda, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesinde ve Yargıtay içtihatlarında belirtilen prosedüre uygun olarak davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kaybı oranı (sürekli iş göremezlik derecesi) tespit edilmiş, bu durumda davacının 29.04.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 29.10.2005 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %9,2 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar vermek gerektiği,

sürekli iş göremezlik geliri yönünden zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarih itibarıyla davanın yasal dayanağı mülga 506 sayılı Kanun olup 506 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesine göre geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı,

01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiş olup somut olayda, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %9,2 olduğu tespit edildiğine göre, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanmasının mümkün olmadığı gerekçesine dayalı olarak davanın kısmen kabulü ile a) Davacı sigortalı ...’ın 29.04.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarih olan 29.10.2005 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kaybı oranının %9,1 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

b) Sürekli iş göremezlik geliri bağlanması istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: 1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanamadığı yönündeki hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bu yönden kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda sürekli iş göremezlik derecesinin yukarıda açıklanan prosedür izlenerek tespitinin yapıldığı, tespit edilen oranın %10'un altında olması nedeni ile davacının 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanamadığı, öte yandan her ne kadar İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının son fıkrasında sürekli iş göremezlik derecesi "9,2" olarak yer almışsa da bunun maddi hatadan kaynaklandığı anlaşılmakla;

istinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili ve davacı vekilinin dilekçelerinde yer verdikleri itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı, ayrıca kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı SGK Başkanlığı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile yeni oran üzerinden gelir bağlanmasına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,