Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/7594 K.2024/8031

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 22.11.2012 tarihinde Erzincan ... köyü mevkinde mesleği gereği ölçüm yaparken kayalıklarda düştüğünü ve kalçasını sakatladığını, müvekkilinin olayın sıcaklığı ile çalışmaya devam ettiğini, daha sonraki süreçte müvekkilinin ağrılarının arttığını ve Erzincan Devlet Hastanesine başvurduğunu, bu hastanede yapılan tedavi sonucunda müvekkilinin maluliyetinin %24 olarak tespit edildiğini, müvekkilinin iş kazası geçirmesi nedeniyle ortaya çıkan maluliyet sebebi ile davalı Kuruma başvurduğunu, ancak Kurum tarafından müvekkilinin geçirdiği kazanın iş kazası olarak nitelendirilmediğini beyanla 22.11.2012 tarihinde gerçekleşen kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın müvekkili şirkette çalıştığı 4 sene boyunca herhangi bir iş kazası yaşanmadığını, davacı tarafın iş kazası iddiası hakkında çalıştığı süre içerisinde herhangi bir beyanı olmadığını, iddia ettiği şekilde düştüğü tarihten sonra veya bu tarihe yakın tarihlerde herhangi bir doktor raporu vb. belgenin müvekkil şirkete sunulmadığını, davacının çalışma süresi içerisinde sunmuş olduğu raporların hiçbirinde iş kazasına ilişkin bir beyan yer almadığını, tüm raporlarda vak'aların “hastalık” olarak tanımlandığını, hiçbir şekilde davacının iş kazası iddiasını kabul anlamına gelmemek kaydıyla,

davacı bir iş kazasına uğramış olsaydı dahi müvekkili şirkete atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, davacı tarafın iş ilişkisi sona erdikten 4 yıl sonra hiçbir temele dayanmayan ve haksız iddiaları ile müvekkili şirkete işbu davayı yöneltmesinin menfaat elde etmeye yönelik haksız ve kötü niyetli olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulü ile davacının 22.11.2012 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, kararın hukuki gerekçeden yoksun olduğunu, davacının iş akdi sona erdirildikten yaklaşık 4 yıl sonra bu dava açıldığını, davacının sağlık sorununun tümüyle fizyolojik rahatsızlık içerdiğini, nitekim iş kazası nedeniyle doktora giden birinin sağlık raporunda geçirdiği iş kazasından bahsedilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, olayın iş kazası niteliğini taşımaması gerektiğini ileri sürülmüştür.

2. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde, kararın hatalı ve gerekçesiz olduğunu, tanık olan kişilerin kesin olarak olayı gören kişi olmadıklarını, yalnızca bir tanık olayı gördüğünü beyan etmiş ise de, davacının köylüsü olan bu tanığın ifadesinin de dava dilekçesindeki davacı beyanları ile çeliştiğini, 4 sene boyunca ve sonuçta %24 engel yaratacak bir rahatsızlıkla yaşayan bir kişinin iddia edilen olay neticesi bunlara maruz kalması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin İstanbul Anadolu 29. İş Mahkemesi'nin 11.04.2022 tarihli, 2020/215 Esas - 2022/301 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı şirket vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri, istinaf dilekçeleri ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 22.11.2012 tarihinde maruz kaldığı kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,