Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/882 K.2024/1779

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı 2004-24.12.2015 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığının tespitini talep etti.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili davacının davalı iş yerinden hiç bildiriminin olmadığını, davacının çalışmasını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının davalıya ait evde ev hizmetlerinde hiç çalışmadığını, davacının eşinin 2011-2016 döneminde bahçıvan olarak çalıştığını, davacı ile hizmet akdine dayalı bir ilişkilerinin bulunmadığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.10.2017 tarihli ve 2016/360Esas, 2017/362 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait ev iş yerinde 01.07.2004-24.12.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2018 tarihli ve 2017/2750 Esas, 2018/1358 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.02.2020 tarihli, 2018/6621 E.,2020/964 K. kararında; çalışmanın kapsamı ve şeklinin davacı tarafından somutlaştırılması, komşu evlerde ikamet edenler ve bu evlerde çalışanlardan veya komşu iş yeri ve bu iş yerlerinde çalışanlardan re'sen tanık tespit edilerek beyanlarının alınması, davalının evinin villa olduğu da gözetilerek, talep edilen dönemde davalının ev işlerini nasıl yaptırdığının davalının da beyanı alınmak suretiyle araştırılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 06.07.2021 tarihli ve 2020/75 E. 2021/309 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, .... T.C.kimlik ve .... s.s. numaralı davacı ...’nun, davalı işveren ...’ye ait ....icil sayılı “Ev Hizmetleri” işyerinde; 01.07.2004 – 24.12.2015 tarihleri arasında asgari ücretle ve sürekli olarak 4134 gün çalıştığının ve 4134 günlük çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 21.03.2021 tarihli, 2022/2203 E. 2022/3953 K. sayılı kararında; çalışmanın geçtiği villaya komşu evlerde ikamet edenler ile komşu evlerde çalışanlar tespit edilerek kanaat edinmeye yetecek kadar kişinin tanık olarak beyanlarının alınması, komşu villa sahibi olduğu anlaşılan ...'nin dinlenilmesi, tanıklara ilişkin çalışma kayıtları ile hangi tarihler arasında ikamet edildiğini gösteren ikamet kayıtlarının celp edilmesi, dosyada daha önce dinlenen ...'ün hangi tarihler arasında bildirilen adreste ikamet ettiğinin araştırılması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, .... T.C.kimlik ve .... s.s. numaralı davacı ...’nun, davalı işveren ...’ye ait ... sicil sayılı “Ev Hizmetleri” işyerinde; 01.07.2004 – 24.12.2015 tarihleri arasında asgari ücretle ve sürekli olarak 4134 gün çalıştığının ve 4134 günlük çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının çalışmasının ispatlanamadığı, davacı vekille temsil edilmediği halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 2004 yılından 24.12.2015 tarihine kadar çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 79, 5510 sayılı Kanunun 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme 6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

İnceleme konusu davada; davacı 2004 yılından 24.12.2015 tarihine kadar çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin kısmen kabul kararı yerinde ise de, davada fer'i müdahil olan Kurumun yargılama gideri ile avukatlık ücretinden sorumlu tutulması ve davada vekil ile temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2 nci maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4 ve 6 ncı fıkralarının silinmesine yerine,

"6- Davacı tarafın yapmış olduğu 300,00 TL bilirkişi ücreti, 404,40 TL tebligat ve müzekkere gideri olmak üzere toplam 704,40 TL yargılama giderinden davanın kısmen kabulü nazara alınarak 669,18 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,