KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/9421 E., 2024/10681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/2685 E., 2024/818 K.
- Karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Eskişehir 3. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/7 E., 2022/210 K.
Karar Metni
700 kelime·4 dk okuma·8 bölüm
Taraflar arasındaki, teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı,davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Eskişehir Pancar Ekicileri Kooperatifi çatısı altında çiftçilik faaliyetinde bulunduğunu ve 1994'ten itibaren Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Eskişehir Şeker Fabrikasına pancar ürünü teslim ettiğini, bundan dolayı tevkifat yapıldığını ancak Kuruma yaptığı başvurunun reddedildiğini beyanla müvekkilinin 01.01.1994-01.05.2002 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
II.CEVAP
Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının 1994-1996 yılları arasında davalı Şirket ile pancar yetiştirme sözleşmesi yapmadığını, 1997-1998-1999-2000 ve 2002 yıllarında pancar ekimi yaptığını, davacının 2001 ve 2003 yıllarındaki pancar ekiminden Bağ-Kur kesintisi yapıldığını, Bağ-Kur kesintilerinin üreticinin taleplerine istinaden yapıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Eskişehir Şeker Fabrikasına 2001 yılında yaptığı pancar satışından dolayı tevkifat kesintisine göre tescilinin 01.05.2002 tarihinde yapıldığını ve bunun dışında Kuruma daha erken iradi prim ödemesi ve tevkifat kesintisinin olmadığını, Kurum kayıtlarının gerçeği yansıttığını ve aksinin ancak eş değer bilgi ve belgeler ile ispat edilebileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi tarafından, davacıya ait ilk prim tevkifatının 2001 yılında yapıldığı ve yapılan prim kesintisinin Kuruma ödendiği, Kurumun da buna istinaden davacının Tarım Bağ-kur sigortalılığını 01.05.2002 tarihinde başlattığı, Kurumca yapılan işlemin usulüne ve Kanun'a uygun olduğu kanaatine varılarak davacının 01.01.1994-01.05.2002 tarihleri arasında Tarım Bağ-kur sigortalığının tescilinin mümkün olmadığına, bu nedenle davalı ... yönünden davanın sübut bulmadığından, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. yönünden ise davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar Davacı vekili İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.
B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Talep edilen dönemde davacıya ait tevkifat kesintisi ve prim ödemesinin bulunmaması, ayrıca sosyal güvenlik hakkının tespiti istemi, Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'den istenemeyeceğinden bu davalı yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi yerinde olmuştur, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.
C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava devam eden tarımsal faaliyet ile teslim edilen tarımsal ürün bedellerinden yapılan prim kesintisine istinaden 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasıdır.
2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2, 7, 9, 10, 36 ncı maddeleri ilgili hükümlerdir.
3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/9421, K. 2024/10681, 7 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama