Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9424 K.2024/12112

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde ve talebin açıklanmasının istenilmesi üzerine beyanlarında özetle; 01.12.2016 tarihinde davalının sahibi olduğu S Plus Güzellik Merkezinde işe girdiğini ancak davalı tarafça işe giriş bildirgesinin 11.01.2017 tarihinde bildirildiğini, akabinde 06.08.2017 tarihinde işten çıktığını, daha sonra tekrar 02.10.2018 tarihinde aynı iş yerinde işe başladığını, çalıştığı süreler boyunca sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını beyanla 01.12.2016 ile 11.01.2017 tarihleri arasında davalının yanında sigortalı olarak çalıştığının ve çalıştığı tüm süre boyunca prime esas kazancının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...'a dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, ... ünvanlı iş yerinde 11.01.2017-06.08.2017 ve 02.10.2018-30.11.2019 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiğini ve Kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı iş yerinde 21.12.2016-10.01.2017 (bu tarihler de dahil olmak üzere) tarihleri arasında sigortalı sayılacak şekilde asgari ücret ile çalıştığının tespitine, davacının fazlaya ilişkin hizmet tespiti talebi ile prime esas kazanç tespiti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, "Dinlenen tüm tanık beyanlarından davacının davalı işyerinde sigortalılığının bildirildiği 11.01.2017 tarihinden önce 2016 yılı Aralık ayında sigortalı sayılacak şekilde çalışmaya başladığı, başladığı günün tespitinde ise tanık ...'nın yıl sonuna yakın tarihte davacının kendisinin işlettiği kuaför salonunu kapattığı ve akabinde beraberce davalının işlettiği S Plus Güzellik Salonunda çalışmaya başladıkları yönündeki beyanı doğrultusunda tanık ... 'nın 20.12.2016 tarihine kadar davacının işlettiği iş yerinden 4/a sigortalılığının bulunması,

davacının iş yerinin 20.12.2016 tarihinde kanun kapsamından çıkması dikkate alındığında her ne kadar davacı taraf davalı iş yerinde 01.12.2016 tarihinde çalışmaya başladığını iddia etmiş ise de 21.12.2016 tarihinden önce çalışmanın varlığının net bir şekilde sübut bulmadığı, dosya kapsamı ile davacının davalı iş yerinde 21.12.2016 tarihinden itibaren asgari ücretle sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının kabulünün gerektiği kanaati ile hizmet tespiti talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile 21.12.2016 tarihinden sigortalılığının başlatıldığı 10.01.2017 tarihine kadar sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının kabulüne;

prime esas kazanç tespiti talebine ilişkin olarak; davacı tarafın tespitini talep ettiği prime esas kazanç miktarları, ait olduğu yıllar itibari ile tanıkla ispat sınırının üzerinde olup davacının iddiasını ispata yarar delil bulunmadığından davacının prime esas kazanç tespiti talebinin reddine karar verilmesi gerektiği” belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1- Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın hatalı olduğunu, davacının 01.12.2016-10.01.2017 tarihleri arasında çalıştığını, Mahkemece, talep edilen prim tutarının senetle ispat sınırının üzerinde olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacının ücretinin senetle ispat sınırına kadar olan kısım miktarınca kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece eksik araştırma ve değerlendirme sonucunda hüküm kurulduğunu, Kurum kayıtlarının resmi belge niteliği taşıdığını belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu değerlendirilerek davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Fer'i müdahil Kurum vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalıya ait iş yeri tarafından davacı adına 11.01.2017-06.08.2017 ve 02.10.2018-30.11.2019 tarihleri arasında hizmet bildirildiğini ve tüm hizmetlerin davacıya ait hizmet döküm cetvelinde yer aldığını, Kurum kayıtlarının resmi belge niteliği taşıdığını, bunların aksinin ancak resmi belgelerle ispatlanmasının gerektiğini; davacı davasını ispat edememiş olduğundan hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüş ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 80.maddesi; 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup; davacı ve davalı tanıkları ile kamu tanıklarının beyanları ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR