Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/9902 K.2024/10797

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından dava dışı ... Gıda Fabrikası San ve Tic. Ltd. Şti.'nin şirket müdürü sıfatıyla müvekkili hakkında 2019/22900, 22901 ve 22902 takip numaralı ödeme emirlerini düzenleyerek tebliğ ettiğini, dava dışı şirket hakkında iflas erteleme davasında 09.02.2010 tarihli ihtiyati tedbir kararı verilmiş olup, prim borçlarının ödenmemesinde haklı sebep bulunduğunu, tedbirin 29.11.2017 tarihine kadar devam ettiğini, borcun öncelikle şirketten tahsili gerektiğini, dava dışı şirketin malvarlığı borçlarını karşılamaya yeterli olduğunu belirterek ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, iflas erteleme davasında tedbir kararının 23.08.2014 tarihinde dolduğunu, bilahare 29.11.2017 tarihinde davanın reddine karar verildiğini, dava konusu ödeme emirlerine konu borcun iflas erteleme tedbir kararını kapsayan tarihlerin dışında kaldığını, davacının şirketin borçlarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, müvekkilinin seçimlik olarak müteselsil sorumlulara başvurmasının mümkün olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından özetle; davanın kısmen kabulü ile

1)Davalı Kurum tarafından davacı aleyhine yapılan 2019/022900 sayılı takip dosyasında takibin (2016/01, 2016/02, 2016/03, 2016/04, 2016/05, 2016/06, 2016/07, 2016/08, 2016/09, 2016/10, 2016/11, 2016/12, 2017/02, 2017/03, 2017/04, 2017/05, 2017/06, 2017/07, 2017/08, 2017/09, 2017/10, 2017/11 dönemleri yönünden) kısmen kabulüne, takibin 2017/12, 2018/01, 2018/02, 2018/03, 2018/04, 2018/05, 2018/06, 2018/07, 2018/08, 2018/09, 2018/10, 2018/11, 2018/12, 2019/01, 2109/02, 2019/03 dönemi yönünden toplam 789.650,37 TL üzerinden devamına,

2)Davalı Kurum tarafından davacı aleyhine yapılan 2019/022901 sayılı takip dosyasında takibin (2016/01, 2016/02, 2016/03, 2016/04, 2016/05, 2016/06, 2016/07, 2016/08, 2016/09, 2016/10, 2016/11, 2016/12, 2017/01, 2017/02, 2017/03, 2017/04, 2017/05, 2017/06, 2017/07, 2017/08, 2017/09, 2017/10, 2017/11 dönemleri yönünden) kısmen iptaline, takibin 2017/12, 2018/01, 2018/02, 2018/03, 2018/04, 2018/05, 2018/06, 2018/07, 2018/08, 2018/09, 2018/10, 2018/11, 2018/12, 2019/01, 2109/02, 2019/03 dönemleri yönünden toplam 66.845,44 TL üzerinden devamına,

3)Davalı Kurum tarafından davacı aleyhine yapılan 2019/022902 sayılı takip dosyasında takibin (2015/10, 2015/11, 2015/12, 2016/01, 2016/02, 2016/03, 2016/04, 2016/05, 2016/06, 2016/07, 2016/08, 2016/09, 2016/10, 2016/11, 2016/12, 2017/01, 2017/02, 2017/03, 2017/04, 2017/05, 2017/06, 2017/07, 2017/08, 2017/09, 2017/10, 2017/11 dönemleri yönünden) kısmen iptaline, takibin 2017/12, 2018/01, 2018/02, 2018/03, 2018/04, 2018/05, 2018/06, 2018/07, 2018/08, 2018/09, 2018/10, 2018/11, 2018/12, 2019/01, 2109/02, 2019/03 dönemleri yönünden toplam 1.309,63 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; iflas erteleme davasında tedbir kararının ve ertelemenin birer yıllık verilebildiğini, bu müessesenin talep edene iki yıl koruma sağladığını, iflas erteleme kararında verilen tedbirin ilan edilmesi gerekli olup dava dışı şirketin ticaret sicil kayıtlarında böyle bir bilgiye ulaşılamadığını, davacının davadan önce Kuruma başvurmadığı için iflas erteleme tedbir kararından müvekkili Kurumun haberdar olduğunun söylenemeyeceğini, bu nedenle Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin yerinde olmadığını,

öte yandan tedbir kararının şirket için verilmiş olup temsilcileri ve yönetim kurul üyelerini kapsamadığını, takip yasağının müteselsil kefiller ve müşterek borçluları kapsamadığını, reddedilen kısım yönünden %10 tazminata hükmedilmemesinin yerinde olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı özetle; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ödeme emrinin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55 ve devamı maddeleri ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR