Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10353 K.2025/17150

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle ve davacı vekilinin duruşma talep ettiği ancak kararın nitelik bakımından duruşmaya tabi işlerden olmadığı anlaşılmakla duruşma talebinin reddine karar verilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın, Bakırköy 29. İş Mahkemesinin 2014/219 Esas sayılı dosyası ile müvekkili şirket bünyesinde çalıştığı dönemdeki çalışmaları nedeni ile meslek hastalığına yakalandığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğunu, Mahkeme dosyasında sürekli iş göremezliğe ilişkin çelişkili raporların bulunduğunu, oysa davalının meslek hastalığı nedeni ile maluliyete uğramadığını beyan ederek, davalı ...'ın müvekkili şirket bünyesinde çalıştığı dönemde meslek hastalığı sebebi ile sürekli iş göremezliğinin bulunmadığının ya da yüksek olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının yeniden tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davalının, davacı iş yerinde 1999 yılı Ekim ayından 20.05.2014 tarihine kadar hizmet akdi ile çalıştığını ve iş yerinde meslek hastalığına yakalandığını, yapılan işin niteliği gereği davalının 2004 yılında astım olup daha sonra işitme kaybına yakalandığını, ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapora göre meslekte kazanma gücünü önemli ölçüde kaybettiğini, meslek hastalıkları hastanesinden alınan 15.12.20 14... .01.2015 tarihli raporlarda da gürültünün etkileri sonucu iç kulaktaki rahatsızlığın mesleki olarak kabul edildiğini, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik oranının %34,2 olarak tespit edildiğini, davacının talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, arabuluculuğa başvurulmadan davanın açılması nedeni ile de dava şartı yokluğu bulunduğunu beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının Kurum tarafından usul ve kanuna uygun bir şekilde tespit edildiğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine, davalının davacıya ait işyerinde çalıştığı dönemde meslek hastalığına uğradığının ve sürekli iş göremezlik oranının %33 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda; davalı sigortalıya ait hizmet cetvelinin incelenmesinde.

01.01.2003-20.05.2014 tarihleri arasında davacı adına kayıtlı ... sicil numaralı iş yerinden hizmet bildirimi yapıldığı, davacı vekilince iş yerinde yapılan ölçüm sonuçlarına dair raporların sunulduğu ancak davalı sigortalının işe başladığı tarih itibariyle alınması gereken sağlık raporlarının sunulmadığı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 05.12.2014 olduğu, davacı adına kayıtlı iş yerinden ayrılmasının ardından sigortalının 03.09.2014-30.09.2014 tarihleri arasında 27...

06 sicil numaralı, 14.10.2014 tarihinden itibaren ise ... sicil numaralı iş yerinden hizmet bildirimi olduğu, hastalığın oluşum süreci dikkate alındığında tespit edildiği ve başlangıç tarihi olarak kabul edilen tarih itibariyle hastalığın davacı şirket adına kayıtlı iş yeri çalışma koşullarından kaynaklı olmadığı itirazının yerinde olmadığı, kaldı ki davacı tarafça aksi yönde somut bir delil de sunulmadığı görülmekle davacı tarafın bu istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.

Sigortalı davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının dava tarihinden önce düzenlenen SS Yüksek Sağlık Kurulunun 13.04.2017 tarih, 30/4995 sayılı raporu ile 27.11.2014 tarihli sağlık raporu tarihinden itibaren %34,2 olarak tespit edildiği, Adli Tıp 3 İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporları ile meslekte kazanma gücü kayıp oranının %33 olarak belirlendiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporunda meslekte kazanma gücü kaybının 25.09.2019 tarihinden itibaren başladığının rapor edildiği,

uyuşmazlık konusu, davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum Sağlık Kurulu tarafından belirlenen orandan daha düşük olduğunun tespitine ilişkin olduğu, Adli Tıp 3 İhtisas Kurulu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporları ile tespit edilen meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tespit edilen orandan daha düşük olduğu, bu halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilerek, sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %33 olarak tespitine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.'nın 353/1-b-2 bendi gereğince davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı ...'ın 05.12.2014 başlangıç tarihli meslek hastalığından kaynaklı meslekte kazanma gücü kayıp oranının 25.09.2019 tarihinden itibaren %33 olarak tespitine, karar verildiği” gerekçesiyle,

" I) Davacı şirket vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Bakırköy 3. İş Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli, 2018/20 Esas - 2022/93 Karar sayılı kararının HMK.'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

II) Davanın kabulü ile davalı ...'ın 05.12.2014 başlangıç tarihli meslek hastalığından kaynaklı meslekte kazanma gücü kayıp oranının 25.09.2019 tarihinden itibaren %33 olarak tespitine" karar verilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR