Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/10529 K.2025/14420

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı iş yerinde 11.05.2013 tarihinde kat ve temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, davalı iş yerinin davalı Kuruma 2013 yılı Aralık ayına kadar olan çalışmalarını eksik bildirmiş olduğunu, 2014 yılının Ocak ayından 2014 yılının Temmuz ayına kadar olan çalışmalarının ise eksiksiz bildirilmiş olduğunu belirterek, 11.05.2013 tarihinden 2013 yılının Aralık ayına kadar davalı iş yerinden davalı Kuruma eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerde kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığını ve müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01.07.2013-31.12.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde kısmi süreli olarak çalıştığını, 01.07.2013 tarihinden önce davalı iş yerinde çalışmalarının olmadığını, davacının hizmet sürelerinin davalı Kuruma bildirildiği kadar olduğunu belirterek, davanın reddine karar talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli kararı ile davacının davasının kabulüne, davacının davalı işverene ait ....05 sigorta sicil numaralı işyerinden 01.07.2013 - 31.12.2013 dönemindeki çalışmalarının 30 gün esasına göre bildirilmesi gerektiği kanaatine varılarak Kuruma bildirilenler dışında; 01.07.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 34,05 TL kazançla daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2022 tarihli kararı ile davalı ile fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Somut olayda, dinlenen tanık beyanları ve toplanan deliller hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmişse de verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece, dinlenen tanıkların beyanlarının hüküm kurmak için yetersiz olduğu gözetilmeli, iş yerinin 6 katlı 97 odalı otel olduğu dikkate alınarak, otelin kapsam ve kapasitesi belirlenmeli, işverence kat görevlisi olarak Kuruma bildirim yapılan diğer çalışanlarla ve kısmi çalışmalarla kat görevi hizmetinin yerine getirilip getirilemeyeceği gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmeli, bordro tanıklarının somut beyanları da alınmak suretiyle çalışmanın süresi, şekli, tam-kısmi zamanlı olup olmadığı hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

...

" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece davacının hizmet döküm cetveli dosya arasına alınmış, davacının 01.07.2013 işe giriş tarihli ve 31.12.2013 işten ayrılış tarihli dönem içerisinde ... sicil no.lu iş yerinde aylık beş gün bildiriminin yapıldığı tespit olunmuş, davacının anılan dönemde fiilen çalıştığını tek başına ortaya koyar yazılı kayıt tespit olunamamış, bu kapsamda fiili çalışma yönünden tanık beyanları esas alınmış olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında dinlenilen tanıklar ..., ... ve ...'ın davacının fiilen ayın 30 günü çalıştığını beyan ettikleri,

kısmi zamanlı çalışmasının söz konusu olmadığını ifade ettikleri görülmüştür.

Tanıkların dosya arasında bulunan ... sicil no.lu iş yerine ait bordrolarda 2013/7-8-9-10-11-12 aylarına ilişkin bordrolarda adlarının kayıtlı olduğu ve anılan dönemlerde 30'ar günlük çalışmalarının kayıtlara işlendiği anlaşıldığından kayıtlı çalışan oldukları döneme ilişkin beyanlarına itibar edilmiş, tespite konu dönemde kayıtlı çalışan niteliğinde bulunan tanıkların anlatımları ile davacının fiilen ayda 30 gün çalışmasına rağmen kısmen bildirim yapıldığı anlaşıldığından bildirim yapılmayan dönemlere ilişkin talebinde haklı olduğu kanaati ile tespit talebinin kabulüne karar vermek gerekmiş,

davanın kabulüne davacının davalı işverene ait ....05 sigorta sicil numaralı iş yerinden 01.07.2013 - 31.12.2013 dönemindeki çalışmalarının 30 gün esasına göre bildirilmesi gerektiği kanaatine varılarak Kuruma bildirilenler dışında. 01.07.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 34,05 TL kazançla, daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu beyanla davanın reddini ve kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Fer'i müdahil Kurum vekili, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğunu beyanla davanın reddini ve kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR