Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/11502 K.2025/13790

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince tedbir talebinin geri alınması isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına dair kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.05.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli kararın usule yönelik kesin bir karar niteliğinde olduğundan, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Hatay 2. İş Mahkemesinin 2025/597 Esas sayılı dosyasında verilen, geçici ödeme yapılmasına ilişkin ara karar ile hakimin reddi talebine ilişkin kurulan ara karar yönünden davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ise de 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesi uyarınca, ara kararlara karşı tek başına istinaf kanun yoluna başvurma imkanı bulunmadığından, kesin nitelikte verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması gerekir.