Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1271 K.2025/6071

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş yerinde 01.09.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespiti ile maluliyet oranının tespitine karar verilmesi gerektiğini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir. Davalı şirket vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; davacı, davalı iş yerinde paketleme elemanı olarak çalışması esnasında 01.09.2018 tarihinde16 kiloluk koliyi kaldırırken belinden gelen garip bir ses ve acı ile yere yığıldığını, bu kaza sonrası belinde kırık tespit edildiğini, bu nedenle 01.09.2018 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talebinde bulunmuş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

MEDULA sistemi kayıtlarında davacının bel rahatsızlıkları ile ilgili 2014-2015 yıllarından itibaren muayene kayıtları olduğunun, davacının işyerinde çalışmaya başlamasından uzun bir süreden beri bel rahatsızlığının olduğunun anlaşılmış olması, alınan bilirkişi heyet raporu ve ATK raporundan davacının yaşadığı rahatsızlık ve geçirdiği operasyonun uzun süreli bir rahatsızlık neticesinde meydana gelen sağlık sorununa ilişkin olduğunun anlaşılması, rahatsızlığının travmatik bir patolojiden kaynaklanmaması,

davacının belinden hissettiği acının davacıda daha önce de mevcut bir rahatsızlığın alevlenmesinden kaynaklanabileceği yönünde teknik rapor olması hususları değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiş ise de dosyadaki delillere, olayın gelişimine göre değerlendirme hatalıdır.

Zira dosya kapsamında; davacının davalı iş yerinde paketleme elemanı olarak çalışması esnasında 01.09.2018 tarihinde 16 kiloluk koliyi kaldırırken belinden gelen garip bir ses ve acı ile birden yere yığıldığının iş yeri çalışanı ve davacı tanığı olarak dinlenen makine operatörü İlkay'ın beyanı ile de doğrulandığı,

adı geçenin beyanında davacının makineden gelen ürünleri paketlediğini, paletlerin üzerine dizdiğini, makineden reçel, peynir gibi ürünler için ambalajlar çıktığını ve davacının bunları kolilere yerleştirip, paletin üzerine koyduğunu, kolilerin büyük olup 10-15 kg kadar olduğunu, bu kolileri davacının hep eliyle kaldırıp, palete koyduğunu beyan ettiği ve somut olay açısından da açıkça;

' 2018 yılı Eylül ayının başlarıydı, paletlere dört sıralı koliler diziliyordu, palet dediğim yerde ... tahta bir platformdur, koliler bu paletin üzerine konur, daha sonra forklift ile kaldırılıp, taşınır, davacı kolileri bu paletin üzerine yerleştiriyordu, makineden çıkan peynir sızdırmazlar kaplarını kolinin içerisine yerleştirip bu paletin üzerine koyuyorken bu kolide ağırdı, o an davacı koliyi kaldırdı paletin üzerine yerleştirdi, koyduktan sonra bir anda yere düştü ve belim dedi, kendisini kaldırıp rayların üzerine oturttum, ben kendisine izin iste dedim, o da izin istedi, izin istediği kişi vardiya amiri ...'ydı,

... davacıya çalışıyorsan çalış, yoksa kapıyı gösterdi,' şeklinde anlatımda bulunmuştur. Tanığın bu açık beyanı, davacının ertesi gün işe gelmeyip hastaneye gitmesi ve kaza sonrası Tuzla Devlet Hastanesinde tedavi görmesi, bu yeterli gelmeyince Medicana İnternational Ankara Hastanesine giderek orada belinde kırık tespit edildiğinin anlaşılması karşısında olayın işyerinde meydana geldiği ve iş kazası olduğu sabittir.

Bu maddi olgulara göre davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 01.09.2018 tarihinde belinden yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, iş kazası ve sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 95. madde hükümleri, ATK raporları, tedavi evrakları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR