Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/14700 K.2026/1695

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 09.06.2020 tarihinde davalıya ait iş yerinde müşteri temsilcisi olarak 2324,00 TL ücretle çalışmaya başladığını ve davalı iş yerinden 06.07.2020 tarihinde tarafına yapılan haksızlık nedeni ile ayrıldığını, akabinde işten çıkarılma tarihinin E-Devlet üzerinden 04.07.2020 olarak gösterilmiş olup 1 aylık maaşının ve yemek-yol parasının tarafına ödenmediğini ileri sürerek, nizalı dönemde davalı yanında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 09.06.2020 - 04.07.2020 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, ... Valiliği İl Hıfzısıhha Kurul kararları gereğince 20, 21, 27... Haziran'da mesai yapılmadığını, davacının asgari ücret+yol ve yemek ödemesi koşullarıyla anlaştığı, ödenmeyen ücreti olduğu iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının 12, 17, 20... Haziran 2020 tarihlerinde iş yerine gelmediğini, 09-16 Haziran 2020 tarihlerinde ücretsiz izin kullandığını, davacının ödenmeyen ücreti ve sigorta primi bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu, tanık anlatımları dikkate alındığında; Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, Davacının, davalı işyerinde 09.06.2020-06.07.2020 tarihleri arasında çalışmasına karşın Kuruma eksik bildirilen 2020/6. ay 11 gün ve 2020/7. ay 2 gün olmak üzere toplam 13 gün çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama ile dosya kapsamına göre, davacının 09.06.2020-19.06.2020, 04.07.2020-06.07.2020 tarihleri arasında davalı iş yerinden sigortalı çalışmalarının bildirildiği, çalışmalarının eksik bildirildiği, eksik gün kodunun 21 (ücretsiz izin) olduğu, 20.06.2020, 27.06.2020 tarihlerinde ücretsiz izin kullanmayı istediğine ilişkin izin dilekçelerinin bulunduğu ve bu tarihlerin cumartesi gününe denk geldiği,

yine nizalı dönemde COVİD-19 salgını nedeni ile sokağa çıkma yasağının hafta sonlarını kapsadığı ve böylece bildirimi yapılmayan günlerin, hafta tatili günleri olduğu, onun dışında kalan günlerde ise çalışmanın devam ettiğinin dinlenen tanık beyanları ile de ortaya konulduğu anlaşıldığından kurulan hükme ilişkin Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR