Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3591 K.2025/9524

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...’ün 19.12.2011 tarihinde geçirdiğini iddia ettiği iş kazasına bağlı olarak malul kaldığına yönelik davalı Kurumca yapılan tüm maluliyet tespitlerine itiraz ettiklerini, davalı ...’ün 19.12.2011 tarihinde iş kazasına bağlı olarak malul kalıp kalmadığının ve kalmış ise maluliyet kayıp oranının tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. 2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5.05.2015 tarihli Kurum Sağlık Kurulu raporunda ve 04.06.2018 tarihli YSK raporunda davacının maluliyetinin %16 olarak tespit edildiği.

15.10.2018 tarihli ATK 3. İhtisas Kurulu raporu ile 26.09.2019 tarihli ATK 2. Üst Kurul raporlarında ise maluliyetin %8.0 olarak tespit edildiği görülmekte olup yargı kararlarında maluliyet araştırmasına ilişkin öngörülen araştırmanın tamamlandığı anlaşılmakla; davacının iş kazasından kaynaklı maluliyet oranının birbirleri ile tutarlı ATK raporları doğrultusunda kabulünün gerektiği gerekçesiyle;

davacı şirket vekili tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, davalı ...'ün 19.12.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına ilişkin meslekte kazanma gücünden kaybetme oranının E cetveline göre %8,0 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile olayın iş kazası olduğu, 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe giren ve halen yürürlükte bulunan, iş kazasından kaynaklanan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespit esas ve usullerini düzenleyen "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümleri çerçevesinde,

davalı sigortalı işçideki meslekte kazanma güç kayıp oranının ATK 2. Üst Kurulunun 26.09.2019 tarih ve 1639 sayılı kararıyla (E) cetveline göre %8 olduğuna karar verildiği anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin ve davalı şahıs vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, Mahkemece dava konusu talebe göre davanın reddedilen bir bölümü bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı, ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

HMK'nın 355 maddesi ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmakla; davalı Kurum ve davalı vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Çorlu 2. İş Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli, 2021/293 Esas - 2022/95 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

davanın kabulü ile davalı ...'ün 19.12.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına ilişkin meslekte kazanma gücünden kaybetme oranının (E) cetveline göre %8,0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95. maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR