Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/3700 K.2025/10268

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; davalı iş yerinde 2018 yılı başında işe başlayıp 1 yıl 7 ay süre ile işçi olarak çalıştığını, en son 2.000,00 TL ücret aldığını, iş yerinde son 6,5 aylık-195 günlük sigorta primlerinin yatırılmadığını, bu sürenin tespitine karar verilmesini talep etmiş 05.09.2019 tarihli celsede; "Ben dava dilekçemde 2018 yılı başında işe başladığımı belirtmiş olsam da bunu sehven dilekçemde yazdım, işe başlangıç tarihim 19.08.2017 tarihinde başladım, 01.03.2019 tarihinde beni işten çıkarttıkları için işe devam edemedim, en son 28.02.2019 günü çalıştım" şeklinde beyanda bulunarak talebini açıklamıştır.

II. CEVAP

1- Davalı şirket tarafından davaya cevap verilmemiştir. 2- Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, iş yeri dosyasına rastlanılmadığını, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının bahsi geçen iş yeri dosyasında herhangi bir bildiriminin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile 1-Davacının davalıya ait işyerinde SGK'ya bildirilen süreler haricinde 13.08.2018 - 28.02.2019 tarihleri arasında sigortasız bir şekilde kesintisiz çalıştığının ve sigortasız geçen çalışmalarının sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, 2-Davacının davalıya ait işyerinde sigortasız çalıştığı dönemlerde prime esas kazancının asgari ücret olduğuna ve sigorta primlerinin bu ücret üzerinden tamamlattırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Alanya 2. İş Mahkemesi 2019/343 E., 2024/18 K. sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, feri müdahil Kurum vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenmiş olan tanık beyanları ve diğer toplanan deliller itibari ile davacının iddialarının ispatlanamadığını, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, çelişkilerin gözetilmediğini, raporun eksik ve hatalı olup itirazların giderilmediğini beyan etmektedir.

2- Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının davalının işyerinde tespiti istenen sürelerde tam ve kesintisiz olarak çalışıp çalışmadığını ispat edecek tanık anlatımları dahil hiç bir delil bulunmadığını, eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, hak düşürücü süre itirazının değerlendirilmediğini, mahkemece gerekli incelemeler yapılmadan ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde karar verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 19.08.2017 - 01.03.2019 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR