Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/4514 K.2025/10496

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmek ve de davalı vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 24.06.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü murafaalı temyiz eden davalı adına Av. ... ... ile davacı adına Av. ... ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... ... ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, iş kazasının davalının kusurundan kaynaklandığından bahisle 4.692.952,26 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacının iş kazası nedeniyle %48,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davacının %10, davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğundan bahisle davacı lehine 4.671.026,31 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 250.000,00 TL tutarındaki geçici ödemenin, 6098 sayılı TBK'nın 76/2. maddesi gereğince hüküm altına alınan maddi tazminattan mahsup edilmemesinin hatalı olduğundan bahisle kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı lehine 4.421.026,31 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, bilirkişi raporuna dayanılarak yapılan ıslahın usule uygun olduğunu, maddi tazminat hesaplamasının teknik bir husus olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan hesaplamaların, bilirkişi raporundaki tutardan düşük çıkmasının davacı müvekkilinden kaynaklanmadığını, bu nedenle reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının asli görevinin kasaplık olmadığını, müvekkili şirket tarafından et kıyma makinesinde çalışmak üzere görevlendirilmediğini, kaza sebebinin davacının yapmaması gereken bir işi yapması olduğunu belirterek kusur tespitinin hatalı olduğunu, hesap raporunda geçici ve kalıcı iş göremezlik dönemleri için yapılan hesaplamalarda asgari geçim indiriminin dahil edilmesinin Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu, belirlenen sürekli iş göremezlik oranının hatalı olduğunu, faiz başlangıç tarihinin olay tarihi olarak belirlenmesinin usule ve hukuka aykırı olduğunu,

ayrıca Mahkeme kararı doğrultusunda kendisine yapılan geçici ödeme ile protez el taktırmayan davacının bu ödemeyi amacı dışında kullandığını ve kötü niyetli hareket ettiğini, bu nedenle müvekkili şirketin zarara uğratıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,