Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/4588 K.2025/9657

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eşi ... ... 16.11.2007 tarihinde boşandığını, müvekkilin babası ...'ın ise kalp krizi nedeniyle 2009 yılında vefat ettiğini, davalı kurum tarafından müvekkile borç tahakkuk ettirildiğini, eski eşi ile birlikte yaşarken ölen babasından dolayı aylık almaya devam ettiği için çıkarılan borcun asılsız olduğunu, bu nedenlerle müvekkilin babasından maaş almaya devam etmesinin tespitine ve kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; eşlerin boşanma iradeleri gerçek olsun veya olmasın eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanun'la getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek gelirin kesilmesinin gerektiğini, kesin delillere dayandırılmayan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacıya babasından dolayı ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin tespitin aksine Kurum işleminin iptaline, davacıya bağlanması gereken ölüm aylığı dolayısıyla ödenmeyen aylıkların her biri yönünden ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte hesaplanarak davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Mahkeme kararının eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacının boşanma olgusunun gerçek olduğuna dair iddiasını yeterli ve çelişkiden uzak delillerle ispatlayamadığını, Yargıtay kararları uyarınca iş bu nitelikteki davalara yönelik araştırılması gereken hususlar Mahkeme tarafından tamamlanmadan hüküm tesis edildiğini, Mahkeme tarafından tüm deliller toplanmadığı gibi, dosyaya sunulan kayıtlar ve tanık beyanları da kurum kayıtlarının aksini ispata yetersiz olduğunu, ayrıca Mahkeme hükmünün aleyhe hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama gideri açısından da haksız ve hukuka aykırı olduğunu, usul ve esas açısından hukuka aykırı olan Mahkeme kararının istinaf incelemesi neticesi bozulması ve davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR