Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/7743 K.2025/12174

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski çalışanlarından ...'ün geçirmiş olduğu meslek hastalığı sonucu malul kalması nedeniyle, adı geçen şahsa bağlanan sürekli iş göremezlik ödeneğinin peşin sermaye tutarı, geçici iş göremezlik tutarı ve yapılan tedavi masrafları tutarının tahsili amacıyla Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından müvekkili şirkete karşı Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi nezdinde dava açıldığını, tefrik edilen davanın Mahkemenin 2022/434 Esas no.lu dosya ile görüldüğünü, söz konusu davanın 28.12.2022 tarihli celsesinde taraflarına sigortalı ile Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin dava açmak üzere süre verildiğini belirterek sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, sigortalı ... hakkında meslek hastalığı nedeniyle maluliyet Kurum sağlık kurulu raporları ile % 16.20 olarak tespit edildiğini, sigortalının bu maluliyeti nedeniyle Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2022/434 Esasına kayden rücuen tazminat davası açıldığını, davanın derdest olduğunu, bu davada tespit edilen durumlar karşısında maluliyet oranının ayrı bir dava ile tespiti gereği ortaya çıktığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı ...'e usulüne uygun olarak dava dilekçesi ekli tebligat yapılmış, ancak davalı tarafça mahkememize cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalı ...'ün pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının 12.04.2018 tarihinden itibaren % 15.2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurumun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esasdan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, uyuşmazlığın derdest rücu davasında çözümlenmesi gerektiğini, dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurumun yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının da hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

İnceleme konusu dosyada; davacı şirket, davalı sigortalı ...'ün geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeniyle meydana gelen sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiş, Mahkemece dosyada alınan ATK 2. Üst Kurulunun raporu esas alınarak sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 15.2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre davacının geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 12.04.2018 tarihinden itibaren % 15,2 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, ayrıca uzun vadeli sigortalılık kolu ile alakalı olan maluliyet kavramının kullanılması usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR