Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/8944 K.2025/14295

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 11.05.2006 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başladığını, bu tarihten sonra kesintisiz şekilde 31.05.2016 tarihine kadar çalıştığını ve ardından işinden ayrıldığını, toplam hizmet süresinin 2024 gün olduğunu, davacının çalışma hayatının ağır koşulları neticesinde ağır bir hastalığa yakalandığını, 08.02.2012 tarihli Karaman Devlet Hastanesinin özürlü sağlık kurulu raporuna göre müvekkilinin %40 oranında engelli olduğunu, anılan raporda davacının 8 yıldır ...

Üniversitesi ...

Tıp Fakültesinde takip edildiği belirtilmiş ise de, davacının rahatsızlığının ilk defa işe başladığında malul sayılmayı gerektirecek boyutta olmadığını, şu an ise %100 oranında engelliliği bulunduğunu, 16.05.2017 tarihli davacının talebi doğrultusunda Bölge Sağlık Kurulunca malul sayıldığını, ancak ilk defa çalışmaya başladığı dönemde maluliyetini gerektirecek derecede bir rahatsızlığının bulunmadığını, 5510 sayılı Kanun'un maluliyet aylığına hak kazanma koşullarının davacıda mevcut olduğunu, gerekli sigortalılık süresi, prim gün sayısı ve çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğinin Kurum kayıtları ile de sabit olduğunu belirterek,

ilk defa sigortalı olarak çalıştığı tarihten önce malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızasının bulunmaması nedeniyle davacının Kuruma başvuru tarihinden itibaren malulen emeklilik aylığına hak kazandığının tespiti ile başvuru tarihinden itibaren emeklilik aylığının bağlanılmasına, başvuru tarihinden itibaren hak kazandığı her bir emekli aylığına ayrı ayrı olmak üzere yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın sigorta başlangıç tarihi dikkat alındığında 506 sayılı Kanun'a tabi olduğunu, davacı tarafın maluliyet oranının bu kanuna göre net bir şekilde tespit edilmesi gerektiğini, öncelikle davacı tarafın maluliyet oranının belirlenebilmesi için Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan da rapor aldırılmasını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan da rapor aldırılması gerektiğini, sadece ...

Devlet Hastanesinden alınan rapora ilişkin olarak maluliyet oranının net bir şekilde belirlenmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın maluliyet oranının %40'ın altında tespit edildiği için engellilik indirimden yararlanarak yaşlılık aylığına hak kazanmasının usul ve yasalara aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 24.10.2024 tarih ve ... no'lu raporunda yapılan tespitlere göre davacıya tespit tarihi olan 12.08.2020 tarihini takip eden aybaşından itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının sigorta başlangıç tarihinin dikkate alınmadığını, Mahkeme tarafından önce 506 sayılı Kanun hükümlerinin baz alınabilmesi için davacı tarafın maluliyet oranının net bir şekilde tespit edilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, maluliyet oranının tespiti ile emekli aylığı almaya hak kazandığının tespiti talebine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR