Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2006/6594 K.2009/5037

765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK. nun olaya ilişkin hükümleri uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCK. nun 350/1-3. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan tayin olunması ve 5237 sayılı TCK.daki karşılığı olan 204/1. maddesindeki cezanın alt sınırının 2 yıl hapis olması nedeniyle 765 sayılı Yasanın açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeyasaların karşılaştırılması gerektiğine ilişen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübuta kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanununun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5-14. fıkralarından yararlanamayacağı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, TCK. nun 59. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.