KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/4812 E., 2010/3111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz kalmış senedi tahsile koymak
- Hüküm
- 765 S.K 509/1,522/1,59/2,72,647 S.K 4-5.mad. uyarınca 1116 YTL apc,4 taksitte tahsili, temyiz isteminin reddi.
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
647 Sayılı Yasanın 4.maddesi uygulanmak suretiyle tayin edilen sonuç adli para cezasının miktarına bakılmaksızın, maddedeki “bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” düzenlemesi uyarınca, hükmün temyiz yeteneği bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin 16.01.2007 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;
Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
30.09.2002 vade tarihli bono bedelinin vadeden sonra 02.10.2002 tarihli tahsilat makbuzu ile tahsil edildiğinin ve bononun ciro edilen hamil tarafından icra takibine konulduğunun anlaşılması karşısında; senet protesto edilmiş ise, protesto evrakının hangi tarihte tebliğ edildiği, Alanya 1.İcra Müdürlüğünün 2002/7910 Esas sayılı takip dosyasında takip talebi, ödeme emri ve harç tahsiline ilişkin hazırlık tutanağında hiç bir tarih bulunmadığından, takibe ne zaman başlandığı araştırılarak,
suça konu bononun vadeden ve bedelinin tahsilinden sonra ciro edilip edilmediği belirlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, hangi delillere dayanılarak sonuca ulaşıldığı denetime olanak verecek şekilde hükmün gerekçe bölümünde açıklanmadan, soyut ifadelerle ve suçun 30.12.2003 günü işlendiği kabul olunarak suç tarihi itibariyle yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/4812, K. 2010/3111, 15 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama