Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2007/5370 K.2010/3501

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. İle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerektiği gözetilmeden denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması halinde dahi 765 sayılı TCK. ve 647 sayılı Kanun hükümlerinin açıkça sanık lehine olması nedeniyle, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nın 19. maddesine göre adli para cezasının 343 TL’den az olamayacağının gözetilmemesi ve yasal şartları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizlikleri ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın lehe olduğu belirlenip hükümde de uygulandıktan sonra, cezanın 5237 sayılı Yasanın 50 maddesi uyarınca tedbire çevrilmesine ve 51. maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar vermek suretiyle karma uygulama yapılması,