KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2007/5759 E., 2010/3641 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- 1-Sahtecilik suçundan;765 S.Y.nın 342/1 ve 59/2 mad.ce 1 yıl 8 ay H.C.
Karar Metni
373 kelime·2 dk okuma
2-Dolandırıcılık suçundan;765 S.Y.nın 503/1, 522/1 ve 59/2 mad.ce 5 ay H.C. ve 155 YTL A.P.C.nın TCK.nun 71 ve 72. mad.ce 1 yıl 13 ay H.C. ve 155 YTL A.P.C.
1-Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 765 sayılı TCK. Lehe kabul edildiği halde tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığın tayin olunan cezasının anılan yasanın 81. maddesi ile artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonucu toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen kararda eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi, ONANMASINA,
2- "Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyizine gelince:
Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun bankanın maddi varlığı olan çek kullanılmak suretiyle işlendiğini iddia olunması karşısında; eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. nun 504/3. maddesinde (5237 sayılı TCK. nun 158/1-f) öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmemiş ise de;5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2007/5759, K. 2010/3641, 30 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama